Saturday, December 17, 2011

உயிர்















குருவே சரணம்! குரு திருவடி சரணம்.



என் குருவின் பாதம் பணிந்து அவர் ஆசியுடன் இக்கட்டுரையை எழுதுகிறேன். இவை அனைத்தும் ஞான சற்குரு எங்களுக்கு உபதேசம் அளித்தவையே. அதை உங்களிடம் பகிர்வது மகிழ்ச்சி கொள்கிறேன்.

மனிதன்! உயிர் இருந்தால் தான்? இல்லையேல் பிணம்!

மனிதர்களாகிய நம் உடலினுள் உயிர் இருந்தால் தான் நாம் சிவம்! இல்லையேல் நாம் சவம்!

உயிர் இருந்தால் தான் வாழ்வு! உயிர் உடலைவிட்டு போய்விட்டால்? சாவுதான்!

உடலும் உயிரும் சேர்ந்திருந்தாலே பிரயோஜனம்! பிரிந்திருந்தால் இயக்கம் இல்லை! உடலோடு உயிர் இருந்தாலே இயக்கம்!

உடலைவிட உயிரே முக்கியமானது!

உயிர் உடலுடன் இருக்கும்போது ஆடாத ஆட்டமெல்லாம் ஆடுகிறான் மனிதன்.

இப்படி “தலை கால்” தெரியாமல் ஆடுபவனெல்லாம் அடிமுட்டாள்களே!

ஒருவன் எப்படி பிறக்கிறான்?

பிறப்பு என்றால் என்ன? ஏன் பிறக்கிறான்?

இதுதான் “தேவரகசியம்”. பிறப்பின் இரகசியம்.

ஆணும் பெண்ணும் சேர்ந்தால் குழந்தை பிறந்து விடுமா? நடக்காது!?

இன்றைக்கும் குழந்தையில்லாத தம்பதிகள் எத்தனையோ பேர் இருக்கின்றார்களே?

விஞ்ஞான வளர்ச்சி, டெஸ்ட்டியுப் குழந்தை உருவானது. ஆயிரம் பல்லாயிரம் முயற்சி செய்தால் ஒன்று உருவாகிறது! எல்லாம் ஜனிப்பதில்லை! எல்லோராலும் முடியாது!

விஞ்ஞானம் ஒரு வரையரைக்கு உட்பட்டதே! இன்றைய உலக வளர்ச்சி விஞ்ஞானத்தின் பரிமாணம் தான் மறுக்க முடியாது!

பஞ்சபூதங்களை அப்படி இப்படி, எதையாவது செய்து ஏதோதோ கண்டுபிடித்து சுகபோகமாக வாழ வழி கண்டனர் பலர்!

எல்லோரும் இந்த பூமியில் உள்ளவர்கள் தானே! இந்த பூமியில்தானே பிறந்தார்கள், இந்த பூமியில் தானே, எப்படியெப்படியோ வாழ்ந்து மடிந்தார்கள்.

இந்த மனிதர்கள் எங்கிருந்து பிறந்தார்கள்? பூமியில் கொஞ்சகாலம் வாழ்ந்தார்கள்! எல்லோரும் – பெரும்பாலானவர்கள் இறந்துபோயினர்! இறந்து அவர்கள் போனது எங்கே!?

பிறந்தவர்கள் எங்கிருந்து பிறந்தார்கள்? இறந்தவர்கள் எங்கு போனார்கள்? பிறந்தபோது வந்த உடல், இறந்தபோதும் இருக்கின்றதே?

அப்டியானால் பிறப்பு இறப்பு உடலுக்கு இல்லையே?! பின் எதற்கு? உயிர்கொண்டு உடல் வந்தாலே பிரயோஜனம்! உயிர் இன்றி உடல் இருந்தால் மண்தான்!.

உயிர்தான் பிரதானம்! உயிர்தான் பிறக்கிறது உடல் கொண்டு! உடலைவிட்டு உயிர் பிரிவதே மரணம்! பிறப்பும், இறப்பும் உயிர் வருவதும் போவதும் தான்!

நம்மை ஈன்ற தாய் நமக்கு கொடுத்தது உடல் மட்டுமே! அன்னையின் உடலில் உடலிலிருந்து மாதந்தோறும் வெளியேறும் உதிரமே, அன்னை தந்தையின் சுரோணித சுக்கில சேர்க்கையால் உருண்டு திரண்டு கருவாகி பிண்டம் உருவாகிறது!

தீட்டு என்கிறோமே – நம் உடலே தீட்டுதான்! நம் தாயின் தீட்டு தான் நாம்! மனிதன் மட்டுமல்ல எல்லா ஜீவராசிகளும் இப்படியே!

ஆணின் உயிர் சக்தி சுக்கிலம், பெண்ணின் உயிர் சக்தி சுரோணிதம் இரண்டும் சேர்ந்தால்தான் புதிய உயிர் தோன்றுவதற்கு அஸ்திவாரம்!

ஆணும் பெண்ணும், சிவமும் சக்தியும், பாஸிடிவ் நெகடிவ் சேர்ந்தாலே-இணைந்தாலே சக்தி பிறக்கும்-இயக்கம் ஆரம்பமாகும்!

தாயின் கருவிலே வயிற்றிலே உருவாகிறது பிண்டம், மூன்று மாதத்திற்கு பிறகு தான் உயிர் வருகிறது! இதுவே அற்புதம் கருவுக்கு உயிர் எப்படி வந்தது?

இங்கேதான் ஆரம்பிக்கிறது நமது மெய்ஞ்ஞானம்! தாயின் வயிற்றிலே குழந்தையின் உடல்தான் உருவாகிறது! உயிர் எல்லாம் வல்ல இறைவன் அருளால் வந்து சேர்க்கிறது!

இன்னாருக்கு இன்னார் வந்து பிறக்க வேண்டும் என்ற நியதி – விதி – கணக்கு எல்லாம் வல்லவன் வகுத்து வைத்தது! அவன் அருள் ஆக்ஞைபடியே உயிர் தாய் கருவிலே வருகிறது!

இதுவே தேவரகசியம்! எப்படி வருகிறது? யாரும் இதுவரை அறிந்திராத ஒன்று! இந்த காலத்தில் வருகிறது - வந்தது என்று அறியலாமே தவிர எப்படி வந்தது என அறிவார் இல்லை?!

“உயிர்” என்றால் என்ன? உயிர் எங்கிருந்தது? எப்படி உடலினுள் பிரவேசித்தது? உடலில் எங்கு இருக்கிறது? எந்த வடிவில் தன்மையில் இருக்கின்றது? இதையெல்லாம் அறிந்தவனே ஞானி!! அவனே சித்தன்!!

ஒரு சிசு தாயின் கருவிலே 10 மாதம் வளர்ந்து பூரணமாகிறது. ஒரு மாதம் என்பது 27 நாட்களே! 27 நட்சத்திரங்களே 1 மாதம். 10 மாதம் என்றால் 270 நாட்களே.

பிரசவ வலியே சிசுவின் பிரவேசத்திற்கு அறிகுறி! கன்னிக்குடத்திலே – குளத்திலே மிதந்து கொண்டு, ‘ஸ்டிரா” மூலம் குளிர்பானம் அருந்துவது போல, தொப்புள் கொடி மூலம் வேண்டிய உணவை தாயிடமிருந்து உறிஞ்சும் சிசு!

படைக்கும் பரமாத்மா உயிர்களை படைக்கும் ஆற்றல் இருக்கிறதே, அப்பப்பா அதிசயம்! அற்புதம்! எண்ணிப் பார்க்க இயலாத ஒப்பற்ற அதிஉன்னத செயலாகும்!

படைத்த பரமன் காக்க மாட்டானா? இறைவன் தான் நம்மை காப்பாற்றுகிறான்!! தாயின் கருவிலிருந்து எப்போதும் துணையாக இருந்து காப்பவன் இறைவன் மட்டுமே! கல்லினுள் தேரைக்கும் கருப்பை உயிர்க்கும் படியளப்பவன் காப்பவன் இறைவன் ஒருவனே!

நம்மை படைத்து காப்பவன் நம்மிடமிருந்து, நான் யார்? ஏன் பிறந்தேன்? எப்படி பிறந்தேன்? இதுபோன்ற எல்லாவற்றையும் மறைத்து ஒன்றுமறியா குழந்தையாக்கி உலகில் விட்டுவிடுகிறான்! என்னே! அவனின் திருவிளையாடல்!

பிறப்பிக்க வைத்த அந்த இறைவனே எல்லா உயிர்களுக்கும் வாழ்வில் பல சந்தர்ப்பங்களில் தன்னை வெளிப்படுத்திக் காட்டு கின்றான்! ஆனால் அறிவோர் உணர்வோர் வெகுசிலரே! எல்லாம் வல்ல அந்த இறைவனே கருணையே உருவானவன்! அருங்கடல்! எல்லா உயிர்களும் தன்னை அடைய அருள்மழை பொழிகிறான்! மனிதனாக பிறக்கும் அனைவருக்கும் இறைவன் அருளும் அரிய சந்தர்ப்பம் இது!

மனிதனை படைத்து காத்து மறைத்து அருளும் எல்லாம் வல்ல பரம்பொருளே அவரவர் வினைக்கு ஏற்ப வாழ்வை முடித்தும் வைக்கிறான்! அதாவது உடலை அழித்து அல்லது மாற்றி அவரவர் பரிபக்குவத்திற்குக்கேற்ற நிலையை தந்தருள்கிறார்!

எல்லாம் வல்ல இறைவன் ஒருவரே!
அவரே படைக்கிறார் அப்போது அவர் பிரம்மா!

அவரே காக்கிறார் அப்போது அவர் விஷ்ணு!

அவரே மறைக்கிறார் அப்போது அவர் மகேஸ்வரன்!

அவரே அருள்கிறார் அப்போது அவர் சதாசிவன்!

அவரே அழிக்கிறார் அப்போது அவரே ருத்திரன்!

ஆக ஏக இறைவனே எல்லாம் புரிகிறார்!

எல்லாமே அவன் செயலே!

அவனின்றி ஓர் அணுவும் அசையாது!

அணுவுக்கும் அணுவாக இருந்து எல்லாம் புரிந்து ஆள்வதும் அருள்வதும் அவன் திருவிளையாடல்களே! அற்புதங்களே!


அனுவுக்கு அனுவானவன், எல்லாம் ஆனவனே, எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருப்பவனே, அண்ட பகிரண்டமெங்கும் ஒளியாக ஒளிர்பவனே, நம் உயிராகவும் உள்ளான்!?


அணுவுக்கு அணுவாக ஒளிர்பவன் மனித உடலினுள் பலகோடி அணுத்துகள்கள் உள்ளத்தில் இல்லாமல் போவானா?! எங்கும் இருக்கும் இறைவன், தூணிலும் துரும்பிலும் இருக்கும் இறைவன் நம் உடலினுள்ளும் இருக்கிறான் “உயிராக”!!



இதுவே ஆதிகாலம் தொட்டு நமது ஞானிகள் எல்லோரும் உரைத்த உண்மை! வேதங்களில் சொல்லப்பட்ட இறை இரகசியம்! “அகம் பிரம்மாஸ்மி”.



இறைவன் பரமாத்மா பரம்பொருள் பெரும்ஜோதி ஆண்டவன் தானே சிறுஜோதியாக தன்னை குறுக்கிக் கொண்டு ஜீவாத்மாவாக உயிராக பிராணனாக நம்முள் இருக்கிறார்! நம் உள் மனம் கடந்த நிலையில் இருப்பதால் தான், உள்கடந்து இருப்பதால் தான் ஆன்றோர் கடவுள் என்றனர்!



கட உள்ளே கடத்தினுள்ளே, உன் உடலினுள்ளே என்றுதான் இதற்கு பொருள்! கடவுளே என்று உலகத்திலே தேடுபவன் காண்பது அரிது! கடவுளே என்று உடலிலே தேடுபவன் காண்பான் கண்களினாலேயே! வெளியிலே தேடுவது பக்தி! உடலுள்ளே தேடுவது ஞானம்!



இறைவன் கூப்பிடுதூரத்தில் உள்ளான் கைக்கெட்டின இடத்தில் இருக்கிறான் என்பர் பெரியோர்கள்! நம் உடலே இறைவன் வாழும் ஆலயம்! ஜீவர்களே நடமாடும் சிவம்!



“உள்ளம் பெருங்கோயில் ஊனுடம்பு ஆலயம்
வள்ளல் பிரானார்க்கு வாய் கோபுர வாசல்
தெள்ளத் தெளிந்தார்க்கு ஜீவன் சிவலிங்கம்
கள்ளப் புலனைந்தும் காளாமணி விளக்கே”


திருமந்திரம் கூறும் சத்தியம் இதுவே! தமிழ் மறையான இதுவே நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டிய மிகப்பெரிய உண்மை ஞானம்! இறை இரகசியம்!


நம் உடலாகிய கோயிலில் உயிராக தானே வீற்றிருக்கிறான் எல்லாம் வல்ல இறைவன்! இறைவன் பெருஞ்ஜோதியானவன் எங்கும் நிறைந்தவன்! இறைவனே ஜீவனாக சிறு ஜோதியாக நம் உடலில் உறைந்துள்ளான்! என்ன விந்தை இது?! அவனே படைத்து, காத்து, அழித்து, எதற்கு இந்த நாடகம்?! ஏனிந்த திருவிளையாடல்!?


இன்றுவரை இந்த உலகில் தோன்றிய மதங்களும், மார்க்கங்களும், மகான்கள் அனைவரும் சொன்னதும் ஒப்புக்கொண்டதும் இந்த உண்மை ஒன்றையே! இறைவன் ஒருவரே அவர் ஜோதி ஸ்வரூபம்! நம் உடலில் உயிராக இருப்பதும் அவரே! அவனின்றி ஓர் அணுவும் அசையாது! இதை மறுப்பவர் யாருமில்லை! எம்மதமும் இந்த உண்மைகளை மறுத்ததில்லை! உலகர் அனைவராலும் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட ஒரே உண்மை இது ஒன்றே!!


எல்லாம் வல்ல இறைவன் பெருஞ்ஜோதிமயமானவன் என்றும் அவனே சிறுஜோதியாக நம் உடலில் உயிராக இருக்கின்றான் என்பதும் தான் மனிதனாக பிறந்த நாம் அரிய வேண்டிய மாபெரும் இரகசியம்!


இதை அறிந்தவன், தகுந்த குருமூலம் உணர்ந்தவன் தான் ஞானம் பெறுவான்! அறிந்தால் மட்டும் போதாது! குருமூலம் தீட்சை மூலம் உணரவும் வேண்டும்! தவம் செய்யவும் வேண்டும்! அப்போதுதான் ஞானம் கிட்டும்! இறையருள் பெறலாம்!


இந்த ஞான இரகசியத்தை அறியாமல் இந்த உலகில் நீங்கள் வேறு எதை செய்தாலும் ஞானம் கிட்டாது!?


தன் உயிரை அறிவதே, உணர்வதே இறைவனை அறிவதும் உணர்வதுமாகும்! தன்னை அறிவதே கடவுளை அறிவதாகும்! ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்!


உயிர் நம் உடலில் எங்கிருக்கிறது? என தெரிந்தால் தானே! எப்படி இருக்கிறது என்று தெரிந்தால் தானே தவம் செய்ய முடியும்?!


கடோபநிசத்தில் எமதர்மனிடம் நசிகேசன் உயிர் பற்றி, கடவுள் பற்றி கேட்க அவர் கூறுகிறார், “இறைவன் மனிததேகத்தில் சின்முத்திரை அளவான இடத்தில் புகையில்லாத ஜோதியாக விளங்குகிறான்”. என்று!? இதில் உடனே நாம் இரு விசயங்களை தெரிந்துகொள்ளலாம். ஒன்று இறைவன் மனித தேகத்திலும் உள்ளார் என்பது!


மனித தேகத்தில் உள்ளார் சரி!? நாம் வெளியே பார்க்கும் ஜோதி – தீ புகையுள்ளது இறைவன் பெருஞ்ஜோதியானவன் – தீ வண்ணன் புகையில்லாத ஜோதிஸ்வருபம் இதுவும் சரி!? நம் உடலில் எங்கிருக்கிறது? அந்த ஜோதி – உயிர் – இறைவன்? சின்முத்திரை அளவான இடம்! இதுதான் மாபெரும் இரகசியம்! குருஊபதேசம் மூலம் அரிய வேண்டியது! அடியேன் இங்கே குரு எங்களுக்கு உபதேசித்ததை எழுதுகிறேன்!


நன்றாக கவனமாக பாருங்கள்! மனித தேகத்தில் சின்முத்திரை அளவான இடத்தில் உள்ளார்! சின்முத்திரை பிடித்துக் கொண்டு உட்கார சொல்லவில்லை! சின்முத்திரை பிடித்தால் அதாவது நமது கை பெருவிரலும் ஆள்காட்டி விரலும் தொட்டுக் கொண்டநிலை அல்ல! ஆள்காட்டி விரல் மடக்கி பெருவிரலின் மத்தியிலுள்ள கோடை தொட்ட நிலையில் மற்ற மூன்று விரலும் நீட்டியபடி இருப்பதே “சின்முத்திரை”!


இப்படி சின்முத்திரை பிடித்தநிலையில் கை பெருவிரல் மத்தியிலுள்ள கோடு வரை உள்ள இடமே நம் கண் அளவு! வைத்துப் பாருங்கள்! சின்முத்திரை – கண்போல தோன்றும்! அதாவது இறைவன் மனித தேகத்தில் கண்ணில் ஜோதியாக துலங்குகிறான் என்பதே மாபெரும் ஞான இரகசியாமாம்!


“தேவன் ஒளியாக இருக்கிறார்! நீங்களும் ஒளியிலே நடந்தால் தேவனை தரிசிக்கலாம்! கண்ணே சரீரத்தின் விளக்காயிருக்கின்றது! உன் கண் ஒளி உள்ளதாக இருந்தால்! உன் சரீரம் முழுவதும் ஒளியுள்ளதாக விளங்கும்!” பைபிள் கூறும் ஞானம்! “ஒளியான தேவனை அடைய கண் ஒளியை பெருக்கு என்பதே”!

இயேசு கிறிஸ்து மட்டுமல்ல முகமது நபியும் புத்தரும் குருநானக்கும் மற்றும் உலகிலுள்ள எல்லா ஞானிகளும் உபதேசித்த உண்மை இதுவே!


“உயிரே கடவுள்!” உண்மை இதுவே! ஞானம் இதுவே! இதை அறிவதே குரு உபதேசம்! இதை உணர்வதே தீட்சை! இதை அறிந்து உணர்ந்து தவம் செய்பவனே! அடைவான் இறைவனை!


ஒருவன் ஞானம் பெற்றவனாயிருந்தால் இதை உபதேசித்திருப்பான்! தன்னை உணர்ந்து, தனக்குள் அந்த பரமாத்மாவே தன் உயிராக இருப்பதை அறிந்து, உணர்ந்து தவம் செய்பவனே பெறுவான் ஞானம்! அப்படி உணர்ந்தவன், கடவுளை போல எல்லோரிடமும் எல்லா உயிர்களிடமும் அன்பு பாராட்டுவான்! அவனே ஞானி!


வாடிய பயிரைக் கண்டு வாடியவர் வள்ளல் இராமலிங்கர்! தன்னகத்தே அருட்பெரும்ஜோதி ஆண்டவரை கண்டதால் தான் அவரிடம் மிளிர்ந்து ஆன்மநேய ஒருமைப்பாடு!


“காளத்தியான் அவன் என் கண்ணில் உள்ளான் காண்” என திருநாவுக்கரசு சுவாமிகள் அருளியுள்ளார்கள்! இறைவன், மனிதர்களின் கண்ணில் ஒளியாக துலங்குகிறான்!


நம் கண் ஒளியாக – பார்வையின் ஆற்றலாக விளங்குவது நம் உயிர் சக்தியே! நம் கண்ணால் உலகையே பார்க்கிறோம்! கண்ணை பார்க்க முடியாதே! இறைவன் நம்முள் மறைந்திருக்கிறான்! சூட்சமமாக உள்ளே துலங்குகிறான்! ஊனக்கண் தவம் செய்து செய்து ஞானக் கண்ணாக மிளிர வேண்டும்! ஒளிர வேண்டும்! அப்போது உள் விளங்கும் ஜோதியை காணலாம் நம் கண்களை நாம் காணலாம்!


இன்னுமொரு விஷயம்! மனித உடலில் கண்ணில் ஒளியாக துலங்குகிறான் இறைவன்! அப்படியானால் குருடர்களுக்கு உயிர் இல்லையா? இருக்கிறதே! “அரிது அரிது மானிடராய் பிறத்தல் அரிது கூன் குருடு செவிடு பேடு நீங்கி பிறத்தல் அரிது.” எக்குறையும் இன்றி நாம் பிறந்தது நாம் செய்த புண்ணிய பலத்தால்தான்!


மனித தேகத்தில் தலையில், உள்ளே, மத்தியில் நம் உயிர் இருக்கின்றது! அது துலங்குவது இரு கண்களில்!


திருமூலநாயனார் தமிழ் மறையான திருமந்திரத்தில் அப்பட்டமாக இந்த ஞான இரகசியத்தை கூரியருள்கிறார்! நமது சிரசிலிருந்து உச்சியிலிருந்து ஒரு நாடி கீழே இறங்குகிறது! அதுநமது கண் காது மூக்கு உள்ளே சேரும் மத்தியில், வாயின் உள் அண்ணாக்குவின் சற்று மேல் வந்து நிலைகொண்டு, அங்கிருந்து இருநாடியாக பிரிந்து இரு கண்களில் வந்து சேர்க்கிறது! ஞான இரகசியம் இது!


நாம், தாயின் கருவில் உருவாகும் போது, சுக்கில சுரோணித கலப்பால் முதலில் உருவாவது ஒரு கண்! பின் அது இரண்டாக பிரிந்து அங்குள்ள உஷ்ணத்தால் வெதுப்பி வெதுப்பி பிண்ட உற்பத்தியாகிறது! இதை “அங்கமதில் முதமுதலாய் தோன்றிய தலம் எது? சொல்ல வல்லார் உண்டானால் குரு என பணியலாமே” என சித்தர்கள் கூறுவர்! தாயின் கருவில் முதன்முதலில் உருவாகும் உறுப்பு கண்ணே!


இறைவன் அருளால் உயிர் வந்து சேரும்! ஒவ்வொரு மனிதனும் அவனவன் செய்த வினைகளுக்கு ஒப்ப உடல் எடுக்கிறான்! அதை தீர்மானிப்பது இறைவனே! எக்குறையுமின்றி பிறப்பவன் புண்ணியம் மிக்கவன்! அங்கஹீனமாக குறைகளுடன் பிறப்பவன் பாவாத்மா! இது அப்பா அம்மா மூதாதையார் செய்த பாவமல்ல! அவரவர் செய்த பாவ புண்ணியம் அவரவர்கே! “தாயும் பிள்ளையுமானாலும் வாயும் வயிறும் வேறுதான்”!


இதில் மிகப்பெரிய பாவம் குருடனாக பிறப்பதே! பார்வை ஆற்றல் இல்லையெனில் உலகில் அவன் நடமாடும் பிணம்தானே! இதில் இன்னும் மிகப்பெரிய துரதிஷ்டம் தவம் செய்ய – கண் ஒளி கண்டு உணர்ந்து தவம் செய்ய இயலாமல் போகின்றதே!


குருடன் ஞானம் பெறமுடியும். “உயிர்” இருகண்ணும் உள்ளே சேரும் இடத்தில் வாயினுள் அண்ணாக்கிண்மேல் உச்சிக்குகீழே தானே இருக்கிறது?! அதை எண்ணி எண்ணி இறையருளால் தவம் செய்து ஞானம் பெறலாம்! எல்லோருக்கும் இறைவன் அருள்வார்!


கண் பெற்றவர்கள் பாக்கியசாலிகள் அவர்கள் தேவனை காண்பர்! தேடுகிறவர்கள் கண்டடைவர்! பரமபிதா குடியிருக்கும் உடலில் கோயிலை தேடுகிறவர்கள் கண்டடைவர்! அதை தட்டுங்கள் உணர்வால்! திறந்து அருள்வார் பரம்பொருள்! நீங்கள் கேளுங்கள் உங்களுக்கு எல்லாம் கொடுக்கப்படும்! நீங்கள் தவம் செய்து இறைமகனானால் பிறகென்ன?! ஒன்றும் வேண்டாமே?!


மனிதனாக எக்குறையுமின்றி பிறந்து ஞான சற்குரு ஒருவரை பணிந்து ஞானஉபதேசம், திருவடி தீட்சை பெற்று தவம் செய்து தன் உயிராக இறைவனே இருப்பதை உணர்ந்து, ஊனே ஒளி உடலாக மாறப் பெறலாம்! ஞானம் பெறலாம்! மனிதனாக பிறந்தது இதற்காகவே! தன் உயிரை – தன்னை உணரவே! ஒளி ஆகவே.!


மனித உடலில் உயிர் இறைவனே என்றும் அது துலங்குவது கண்களிலே தான் என்று குரு உபதேசம் மூலம் அறிந்து உணர்பவனே பாக்கியவான்!


உயிரானது ஒரே அளவில், அதாவது ஊசிமுனை அளவான நெருப்பு – தீ – ஜோதியே! உலக மக்கள் அனைவருக்குமே!


உயிர் துலங்கும் கண் உலக மக்கள் அனைவருக்கும் ஒரே அளவில்தான் உள்ளது! அதாவது “கண்மணி”!! தாயின் கருவில் முதலில் உருவாகும் உறுப்பு கண்! பிறந்ததிலிருந்து 100 வயதானாலும் வளர்ச்சியோ முதிர்ச்சியோ அடையாத ஒரே உறுப்பு கண்! நம் உடலில் இருந்தாலும் எந்த பிடிப்பும் இன்றி, உடலோடு ஒட்டாமல் அந்தரத்தில் இருப்பது கண்மணி! “அந்தரத்தில் ஆடுகின்றார் பாங்கிமாரே” என வள்ளலார் பாடியது இதையே!


“பிராண நீரானதில் உருண்டு திரண்டதை கண்டு அறிந்திடு நீ” என்கிறார் சித்தர்கள்!! நமது கண் எப்படி இருக்கிறது தெரியுமா? வெள்ளை விழி அடுத்து கருவிழி அதற்கும் மத்தியில் கண்மணி! கண்மணி எதையும் தொடாமல் இருக்கும்! இலேசாக சுழன்று கொண்டும் இருக்கும்? கருவிழிக்குள் பிராணநீர் உள்ளது அதில்தான் கண்மணி மிதந்து கொண்டிருக்கும்!


கண்மணி – கிருஷ்ணமணி – பாப்பா தனித்து தான் இருக்கும்! இருக்க முடியும்? ஏன் தெரியுமா? அது சுழன்று கொண்டிருக்கிற தல்லவா?! சுழலும் பொருள் அந்தரத்தில் தானே இருக்கும்! கண்மணியின் மத்தியில் ஊசிமுனையளவு துவாரம் இருக்கின்றது! அதனுள் ஊசிமுனையளவு நெருப்பு உள்ளது! ஊசிமுனை துவாரம் மெல்லிய ஜவ்வால் அடைபட்டிருக்கும்! இதுவே கண்மணி நிலை!


முதலில் கண்மணி ஊசிமுனை துவாரத்தின் உள் உள்ள ஊசிமுனை அளவு ஜோதியை நாம் காணவேண்டும்! அதற்க்கு தடையாக இருப்பது கண்மணி. ஊசிமுனை துவாரத்தை அடைத்துக் கொண்டிருக்கும் மெல்லிய ஜவ்வே! இதைத்தான் வள்ளலார் திரை என்கிறார்! உள்ளே ஆத்மஜோதி பிரகாசிக்கின்றது அதை மறைத்துக் கொண்டிருக்கும் திரையே! ஜவ்வே நம் மும்மலத்திரை! வடலூரில் சத்திய ஞான சபையில் ஜோதி தரிசனம் காட்டும் தத்துவம் இதுவே! “சத்திய ஞான சபையை என்னுள் கண்டனன்”.


என்றல்லவா வள்ளலார் கூறுகிறார்! இன்னொரு சித்தர் ஊசிமுனை காட்டுக்குள் உலாவியே இருக்கலாம் வாரீர் என்கிறார்! கண்மணி ஊசிமுனை வாசலுக்குள் பிரவேசித்தால் அது பெருங்காடமே! என்ன விந்தை இது!


இப்படி “உயிர்” இருக்கும் இடம் போக ஞானிகள் வழி கூறியிருக்கிறார்கள்!


மனித உடலில் இருக்கும் உயிரை அறிய – உணர – உள்புகுந்து காண போகவேண்டிய வழியின் வாசல் நமது விழிகளே! கோபுர தரிசனம் கோடிபுண்ணியம் என்பர்! கோ ஆகிய இறைவன் உள்ளே இருக்கிறார்! புறத்திலே வாசலிலே கோபுரம் இருக்கும் புறத்தே வாசல் நமக்கு கண்களல்லவா? கோபுரம் என விளங்கும் இறைவன் இருக்கும் கோயிலின் வாசல் நமது கண்ணே! தரிசித்தால் நமக்கு புண்ணியம் கோடி தரும் என்பதாகும்!


கண்தானம் செய்கிறோமல்லவா? யார் கண்ணையும் யாருக்கும் கொடுக்கலாம்! உலகில் உள்ள அணைத்து மக்களுக்கும் ஒன்று போல் இருக்கும் ஒரே உறுப்பு கண்தான்! கண்ணில் எந்த பேதமும் இல்லை! கண்ணிலே குடியிருக்கும் கடவுளிடமும் எந்த பேதமுமில்லை!



“ஒத்தது அறிவான் உயிர்வாழ்வான் மற்றையான்

செத்தாருள் வைக்கப் படும்”


இந்த ஒரு குறளுக்கு பொருள் தெரிந்தாலே போதும் அவனுக்கு ஞானம் கிட்டும்! இந்த உலகத்திலுள்ள அனைத்து மக்களுக்கும் ஒத்து இருப்பது ஒரே போல் இருப்பது கண்மணி என்பதை அறிபவன் உயிர்வாழ்வான்! சாகமாட்டான்! மற்றவர்கள் செத்துப் போவார்கள்! இதுவே நம் மெய்யாகிய உடலில் உள்ள பொருள் அதனால்தான் ஆன்றோர்கள் கண்ணை மெய்ப்பொருள் என்றனர்.


மெய்யான – சத்தியமான ஒளியான கடவுள் தங்கிய பொருள் என்பதாலும் கண்ணை மெய்ப்பொருள் என்பர்!


“பொருள் இல்லார்க்கு இவ்வுலகில்லை. அருள் இல்லார்க்கு அவ்வுலகில்லை” என்பர் செல்வம் இல்லாமல் இந்த உலகில் வாழ முடியாது! அருள் இல்லாமல் மேலுலகம் கிட்டாது என்பர். மெய்ப்பொருள் – கண் இல்லார்க்கு – குருடருக்கு இவ்வுலகில்லை மெய்ப் பொருளான கண்ணை அறியாதவர்களுக்கும் இவ்வுலகம் சோபிப்பதில்லை! மெய்ப்பொருளை அறிந்து தவம் செய்து இறைவன் அருள் பெற்றால்தான் விண்ணுலக வாழ்வு கிட்டும்! இதுவே ஞானம்!


“நான்” ஆகிய “ஆத்மா” சாவதில்லை! எத்தனை பிறவி எடுத்தேனோ தெரியாது! ஆனால் எடுத்த இப்பிறவியில் “ஆத்மா” தான் எல்லாம் வல்ல இறைவனின் கூறு என்பதை அறிந்தால் தப்பித்தேன்!? இல்லையேல் பிறவிச் சூழலில்! “நான்” தான் “அது”! “தத்வமஸி”! ஆத்மா தான் கடவுளின் ஒரு துளி ஒளி!!



தானமும் தவமும் செய்க!

ஞான நூற்களை வாங்கி

ஞானதானம் செய்க!

மெய்ப் பொருளை உணர்ந்து

தவம் செய்க!



வாழ்க வளமுடன்! எல்லா உயிரும் இன்புற்று வாழ்க!
P. மதிவாணன்

2 comments:

k.k.subramanian said...

எல்லாம் வல்ல தெய்வம் எங்கும் உள்ளது நீக்கமற சுயமாய் தெளிவாய் உணர்ந்து .......வாழ்க வளமுடன்

kiruba said...

http://kirubarp.blogspot.com/2011/10/blog-post_5462.html

Next previous home
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...