Friday, May 2, 2014

அருட்பெருஞ்சோதி அகவல் - 14

இன்று ஒரு அகவல் 



ஊக்கமும் உணர்ச்சியும் ஒளி தரும் ஆக்கையும்

ஆக்கமும் அருளிய அருட்பெரும்ஜோதி (அகவல் வரி - 14)

மனங்கடந்த பெரு வெளிமேல் அரைசு செய்து அருட்பெருஞ்ஜோதி ஓங்கும் என முன் வரியில் கூறப்பட்டது. 

சும்மா இருக்கும் சுகமல்லவா மனம் கடந்த பெரு நிலை.
  அது எளிதில் கிட்டுமா? நம்மால் ஆகக் கூடிய செயலா என்றெல்லாம் எண்ணி எண்ணி முயற்சி செய்யாமல் விட்டு விடுவோமோ என அஞ்சினாரில்லை நம் பெருமானார். 

பன்னிரண்டாண்டு தொடங்கித் தவ வாழ்க்கையை மேற்கொண்டார்.
  விடா முயற்சியும், அடைந்தே தீர வேண்டும் என்ற அழுத்தமான உணர்ச்சியும் கொண்டார்.  அவர் பட்டபாடு இவ்வளவு என்று அளவு சொல்ல முடியாது. 

ஆதாரம்:
 

      பனிரன்டாண்டு தொடங்கி இற்றைப் பகலின் வரையுமே
படியில் பட்ட பாட்டை நினைக்கில் மழையும் கரையுமே
     துனியாதந்தப் பாடு முழுதும் சுகமதாயிற்றே
துரையே நின் மெய்யருளிங்கெனக்குச் சொந்தமாயிற்றே
                                                 (திருவருட்பா
 5041) 

      ஈராண்டு தொடங்கி இற்றைப் பகலின் வரையுமே
எளியேன் பட்ட பாட்டை நினைக்கில் இரும்பும் கரையுமே
      ஏராயந்தப் பாடு முழுதும் இன்பமாயிற்றே
 
இறைவா நின் மெய்யருளிங் கெனக்குச் சொந்தமாயிற்றே
                                              (திருவருட்பா
 5042)

இவ்வாறு அரும்பாடுபடுவதற்கு வேண்டிய ஊக்கமும், எப்பாடுபட்டாலும் அடைந்தே தீர வேண்டும் என்ற மிக மிக அழுத்தமான உணர்ச்சியும் ஆண்டவன் அருளினான்.   அதன் பயனாகத்தான் அவருடைய தூல உடம்பு ஒளி உடலாக மாறியது.  எல்லாச் சித்திகளும் அவருக்குக் கைவரப் பெற்றன.  தான் கொண்ட விடா முயற்சியாலும், அடைந்தே தீர வேண்டும் என்ற அதி தீவிர உணர்ச்சியாலும் ஒளி தேகமும் எல்லாம் செய் வல்லபமும் அவர் பெற்றார். 

ஊக்கமும் உணர்ச்சியும் ஒளி தரும் யாக்கையும் சித்தி வல்லபமும் தான் தன் முயற்சியால் அடைந்தேன் என்று கூறாமல் எல்லாம் அருட்பெருஞ்சோதியானது அவருக்கு அருளியதாம்.
 

No comments:

Next previous home
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...