Tuesday, October 20, 2015

மகாபாரதம் - ஞானியின் கருத்து

மகாபாரதம்:
---------------------
1. குந்தி தேவி சூரியனை  தோத்திரம் செய்து கர்ணனை பெற்றாள்

2. குந்தி தேவியும், மாத்திரியும் தேவர்களை தோத்திரம் செய்து ஐந்து பிள்ளைகளை பெற்றனர்

3. திரெளபதிக்கு ஐவரும்  புருசர்கள் ஆனார்கள்.

4. கௌரவர்கள் நூறு பேர்.  அவர்கள் பிறந்த விதம்.

இவைகள் உலகியல் அறிவுக்கு பொருந்துமா?  என்று  கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

     மாகாபாரதம் ஊர் உண்மை ஞான பொருளின் தத்துவ கதையாகும்.  உண்மையாக நடந்தது அல்ல என்பது ஞானிகளின் கருத்தாகும்.

பஞ்ச பாண்டவர்கள்:
➖➖➖➖➖➖➖➖
தருமா  சிந்தனை உள்ளவர்கள் ஐம்பூதத்தால் ஆன மனித தேகத்தின் கண் உள்ள ஐம்புலன்கள் ஞானேந்திரியங்கள் ஆன்ம உணர்வுள்ளவர்கள் பஞ்ச பாண்டவர்களாகும்.

திரெளபதி
➖➖➖➖
மனித தேகத்தை காக்கும் இரத்தமாகிய சக்தி, பெண் அம்சம் (குங்குமம்) என்பதாகும்.  இச்சக்தியைக் கொண்டு ஐம்புலன்கள் செயல்படுவதால் ஐவருக்கு பத்தினி என்ற தத்துவ கருத்தாகும்.

கண்ணன்:
➖➖➖➖
ஆன்ம அறிவு மாயன், தேர் ஓட்டி, பாண்டவர்களின் மைத்துனன், உலக உயிர்களாகிய தேர்களை வழி நடத்துபவன் என்ற தத்துவமாகும்.

துரியோதனன்:
➖➖➖➖➖
நான், எனது என்ற அகங்கார மமகாரங்களின் உருவம், அஞ்ஞானத்திற்கு அதிபதி.  அறிவுக்கும், நீதிக்கும் ஊசிமுனையிடமும் கொடுக்க மறுத்தவன்.

சகுனி:
➖➖➖
கெளரவர்களின் மைத்துனன், தீவினைகளுக்கு வழிகாட்டும் வஞ்சக அமைச்சர்.

கருத்து நம் மானிட தேகத்தின்கண் அறிவுக்கும், அறியாமைக்கும், தர்மத்திற்கும், அதர்மத்திற்கும், நீதிக்கும், அநீதிக்கும், புண்ணியம், பாவம் என்ற எண்ணங்களாகிய இருவினை போர் வீர்களுக்கு இடையில் நாள் தோறும் நடக்கும் மனப்போராட்டமே பாரத போராகும்.  இப்போர் மானிடன் என்ற ஒருவன் இருக்கும் வரை மனதிற்கும் அறிவிற்கும் ஓயாது நடக்கின்ற போராகும்.

சற்சங்க பலமே சாதனா பலம்

சற்சங்க பலத்தால்  =   சுருதி, யுக்தி, உண்டாகும் 
அனுபவத்தால்         =    விவேகமுண்டாகும். 
பயன்                            =  சூடாமணி பிரகாசிக்கும் 

     தன் சீவன் மீது காருண்யம் காட்டுவாயானால் அதுவே எல்லா உயிர்களையும் இன்புற்று இருக்க செய்யும். 

     வள்ளலார் மற்றும் ஞானிகள் நமக்கு சொல்லிகொடுத்த தியானமுறை மானசீகமானது.  மனதை மிகவும் திடமான நிலையில் நிலைநிறுத்தி இந்திரியங்கள் வழி செல்லாது நிறுத்தல், இந்திரியங்களை அவற்றின் இடங்களில் இருக்க செய்தல்.  தேகாத்ம புத்தியை கவனியாது விடுத்து, பிரம்மத்திடம் (ஆத்மாவை) மனதை ஒன்றுபடுத்தி இடைவிடாது ஆத்மாவை நினைத்தால் (தியானித்தல்).

     எப்பொழுதும் உனக்குள்ளேயே மன மகிழ்ச்சியால் பேரின்பம் அடைவாய் (மனனமற்ற நிலையை அடைவாய்) இதுவே சமாதி - வெற்றிடம், சூன்யம்) மதி மயக்கத்தால் இவ்வின்பத்தை அடைய முடியாது. 

     இந்த ஆத்மா தன்னோளியால் பிரகாசிப்பது, உலகையே கண் காணிப்பது, எல்லாவற்றையும் பார்த்து கொண்டிருப்பது, அர்த்த மற்ற இந்த உலகத்தினின்று முற்றும் வேறானதும் இதை இலக்காக வைத்துக் கொண்டு இடைவிடாது தியானித்தால், அதையே உன் உயிர் அறிவு சொருபமாக நினைவில் கொண்டால், அக அனுபவத்திற்கு வருகை தரும். 

     இந்த ஜோதி சொருபத்தை, ஆத்மாவை வேறு எண்ணம் குறுக்கிடாது, இடை விடாத நினைப்பாகிய தியானித்தால், அகமுகத்தில் தனது சொரூபமாக அறிந்து கொள்ள முடியும்.  

ஜீவாத்மா தரிசனம். 

     பரிசுத்தமான அந்தகரணத்தை, மனம், சித்தி, புத்தி, அகங்காரம் என்னும் இவைகளில் தனது மனதை ஆத்மரூபமான "சுயம்பூவில்" வைத்து அசைவிலாத நிலையில் மெல்லென துதி செய்தால் பரிபூரண ஜோதி தரிசனம் காணலாம். 

பாவம் - புண்ணியம்

     நல்வினை தீவினை என்று இருவகையால் சொல்லப்படும் கருவினில் தோன்றி வினைப்பயன் விளையுங்காளை, உயிர்களுக்கு மாபேரின்பமும், கவலையும் காட்டும்
                                       - மணிமேகலை 

     ஊழின் பெருவளி யாவுள மற்றொன்று
     சூழினும் தான் முந்துறும்
. - திருக்குறள் 

     ஆழ அமுக்கி முகக்கினும் ஆழ்கடல் நீர், நாழி (படி) முகவாது நானாழி - தோழி, நிதியும் கணவனும் நேர்படினும் தத்தம் விதியின் பயனே பயன். 

     அடுத்து முயன்றாலும் ஆகும் நாளன்றி எடுத்த கருமங்கள் ஆகா - தொடுத்த உருவத்தால் நீண்ட உயர் மரங்கள் பருவத்தாலன்றி பழா
                                                                                            - மூதுரை

பரிகாரத்தின் கதி என்னவாகும்?

     மேற்படி ஞானிகள் ஊழ்வினைப் படியே உலக மக்கள் வாழ்க்கை நிர்ணயிக்கப் பட்டுள்ளதை கூறியிருக்கும் பொழுது பரிகாரத்தின் மூலம் தவிர்த்துக் கொள்ள முயல்வது மூட நம்பிக்கையாகும்.


     கடவுளின் மீது அன்பு செலுத்துங்கள்.  "அன்பே சிவம்".  அவன் தங்களின் ஐம்புலன் அறிவைக் கொண்டு மனதின் மூலம் மனிதனை வழி நடத்துக்கின்றான்.  ஆகையால் அறிவும் மனமும் நம் உடன்பிறந்த தெய்வமாகும் என்று உணர வேண்டும்.  மற்றவை குருமுகம் அறிதல்.

     உண்மை, உயிர், அறிவு, கடவுள் ஒருவன் இருக்கின்றான்.  அவனை சிந்தித்து ஆன்ம லாபமடைய மக்களுக்கு உதவுங்கள்.  அறிவான கடவுள் மனிததேகத்தில் விஞ்ஞானி ரூபத்தில் வெளிப்பட்டு மக்கள் முன்னேற புதுயுகத்தை படைத்துக் கொண்டு இருக்கின்றான் என்பதை உணர்த்த வேண்டுகிறோம்.

     ஆகவே செய்திதாள்களும், சின்ன திரை, பெரிய திரைகளில் வரும் கற்பனை காட்சிகளில் நம் நாட்டு பாமர மக்கள் அறியாமையிலும், மூடநம்பிக்கையிலும் அழுந்திவிடாமல் விழிப்புணர்வு செய்திகளும், படங்களும் வெளியிட்டால் நம் தமிழ்த்தாய் பெற்ற செம்மொழிக்கு அரியாசனம் அமைத்து கொடுத்த முழுமையான பங்கு தங்கள் அன்பு உள்ளங்களைத்தான் சாரும்.

     எந்த புராணக்கதையாக இருப்பினும் கதை முடிவில் அந்தக் கதையில் உண்மை கருத்தை, தத்துவத்தை கூறி முடிப்பது நலம், விளக்கவில்லை எனில் "கலையுரைத்த கற்பனையே நிலை எனக் கொண்டாடும் கண்மூடிப் பழக்கம்தான் வளரும்" என்று உணர்கிறோம்.

     எல்லாம் வல்ல பரம் பொருள் நம் இதயத்தின் உள்ளேயே சோதியாக உள்ளது.  அதை அகக்கண்ணால் அறியலாம்.  இவ்வுலக உயிர்களாகிய நாம் ஒரு சூரியன், சந்திரன் கீழ்தான் உயிர் வாழ்கின்றோம்.  இதிலிருந்து நாம் உணர வேண்டியது என்னவெனில், நாம் எல்லோரும் சகோதரர்கள்.  ஆன்ம நேயத்துடனும், மனித நேயத்துடனும் ஒரு ஒளி சோதியின் கீழ் வாழ்வதை உணர்ந்து அனைவரும் அன்பாய் வாழ்ந்திடுவோம்.  தமிழ் தாய்க்கு உதவுங்கள்.

"ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்" 

Thursday, September 10, 2015

ஊழ்வினை

ஊழ்வினை

     உலக மக்களைப் படைத்த கடவுள், மக்கள் எல்லோரையும் ஒரே மாதிரியாகப் படைக்கவில்லை.  அவரவர் ஊழ்வினைக்கேற்ப உருவம், நிறம், குணம், அறிவு, மனம், செயல்கள் அனைத்திலும் வித்தியாசமாக படைத்துள்ளான் என்று வேதம் சொல்லுகிறது.  நாமும் கண்ணாரப் பார்த்து இயற்கையாக ஏற்றுக் கொள்கிறோம்.

     எல்லா சமூகத்தினரும் இம்மாற்றத்தை ஏற்றுக்கொண்டு கூறும் காரணம் என்னவெனில் ஊழ்வினை என்பர். இதனை

     புண்ணியம் ஆம் பாவம்போம் போனநாள் செய்தஅவை
     மண்ணில் பிறந்தார்க்கு வைத்த பொருள் எண்ணுங்கால்

ஈதுஒழிய வேறில்லை எச்சமயத்தோர் சொல்லும்
தீதுஒழிய நம்மை செயல்
 
    --- மூதுரை

     பகுத்தறிவுள்ள மக்களாகிய நமக்கு பாவம், புண்ணியம் என்றதையும், ஊழ் வினையின் பயன்களையும் நாம் மனதில் கொண்டு வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்கின்றோமா? எனில்,

     இக்காலத்தில் அனேகர் ஊழ்வினைப் பற்றி சிறிதும் கவலைப்படுவதில்லை, ஆசை எனும் மாயையில் சிக்கிய இவர்கள் பணியின் அதிகாரத்தை தவறாகப் பயன்படுத்தி லஞ்சம், திருட்டு போன்ற செயல்களும், மற்றும் சிலர் பொறாமையால், கலகம், கொலை, கொள்ளை போன்ற தீவினையைச் செய்கின்றார்கள்.

     மேற்கூறிய தீவினையை திரட்டிக் கொண்டவர்கள், ஊழ்வினைக்கு ஆளாகி துன்பப்படும் போது நான் என் ஊழ்வினையை அனுபவிக்கின்றேன் என்று சொல்லி உணர்கிறார்கள் என்பதை நாமும் அறிவோம்.  மேலும் ஊழ்வினையால் வரும் துன்பங்களை எப்படி சந்திப்பது என்பதைப் பற்றி சிந்திப்போம்.

அடுத்து முயன்றாலும் ஆகும் நாளன்றி
எடுத்த கருமங்கள் ஆகா

     நாம் செய்த ஊழ்வினையின்படி ஆகும் நாள்வரை இறைவனை சிந்தித்து காத்திருக்க வேண்டும் என்பது விதி.  இறைவனுக்கு லஞ்சம் கொடுத்தாலும் ஆகா! கடவுள் சாஸ்திரி அல்ல, சத்தியன் ஆவான்!

     இன்றைய நூல்களில் தெய்வ நிலைகளைப் பற்றிவரும் வாசகங்களையும், ஞானிகள் மேற்கூறிய வாசகங்களையும் சிந்தியுங்கள்.

துன்பமும் தோஷமும் விலகி ஓடட்டும்:
தெய்வப் பிராத்தனைகள் நமக்கு மறுமையில் நற்கதி அளிப்பதோடு இம்மையில் வரும் இன்னல்களுக்கும் சிறந்த பரிகாரங்களால் தீர்ந்துவிடும் என்பர் சாஸ்திரிகள்.  அப்படி இன்னல் நீங்கி இன்பம் சேர்க்கும் சில தெய்வப் பிரார்த்தனைகளை தெரிந்து கொள்வோமா!

மக்களை மயக்கும் நூல் வாசகம்:
     நம் ஊழ்வினையை மாற்ற வழிகூறும், தம் வயிறு பிழைக்க வந்த மந்திர சாஸ்திரிகள் கூறுவதென்ன?

1. நட்சத்திர தோஷ நிவர்த்தி
2. மாத விடாய் துன்பம் நீங்க
3. தம்பதிகளிடையே பிணக்கு தீர
4. நன்மைதரும் தெய்வ மண்
5. தீய சக்திகள் விலகிட
6. செவ்வாய் தோஷம் நிவர்த்தி
7. மரணபயம் நீங்க
8. மாங்கல்யம் பலம் பெருக
9. பெண்களுக்கு செவ்வாய் தோஷம் தீர
10. தீய கணவன் திருந்திட செய்ய

(இவ்வாசகத்திற்கு நீங்கள் என்ன பதில் அளிப்பீர்கள்)

     நம் தமிழ் மக்களிடம் உள்ள பலவீனம் ஆகிய ஆண், பெண் பேதமையும் அறியாமையை சாஸ்திரிகள் கண்டு பத்து நிவர்த்திகளை உங்கள் உள்ள பட்டி மன்றத்தில் பதிவு செய்து உள்ளார்கள்.

பரிகாரம் செய்ய:
திருச்சி – குளித்தலை மணபாறை வழியில் உள்ள திருஐயர் மலையில் (1070 செங்குத்தான படிகள்) காவிரி நீரைச் சுமந்து சென்று பிரதோஷம் தோறும் சிவபெருமானுக்கு அபிஷேகம் செய்து, உட்பிரகாரத்தில் முருகன் சந்நிதிக்கு முன் உள்ள இரட்டை லிங்கங்களையும் வழிபட்டு, இங்கு ஏழைகளுக்கு இரட்டை ஆடைகளை அதாவது வேஷ்டி துண்டு, புடவை, ரவிக்கை என தானம் செய்துவர அதி அற்புதமான பலன்கள் ஏற்படும் என்பதே சாஸ்திரியாரின் விளம்பரம்).

     இவ்விளம்பரம் அறிந்தவுடன் பரம பக்தனான பரம்பரை பாமர தமிழ் குடிமகன்கள் தம்பதியோடு, காவிரி நீரை சுமந்து சென்று பிரதோஷம் தோறும் சிவனுக்கு அபிஷேகம் செய்து கொண்டிருந்தால் அதி அற்புதமான பலன்கள் கிடைக்குமா? உங்கள் கைப்பொருள் போன பிறகுதான் புத்திவரும்.  இச்செயல் காக்கை உட்கார பனம்பழம் விழுந்த கதை போல் இருக்க வெறும் பிரமை நப்பாசை தான்.  கடவுள் அருளால் பரிகாரத்தினால் பெற்றோம் என்ற அறியாமை, மூடநம்பிக்கை என்று உணரவேண்டும்.

கடவுளை நம்புங்கள்:
 நாம் கடலிலே ஒரு படி கொண்டு சென்று ஆழ அமுக்கி நீர் முகந்தாலும், ஒரு படி அளவுக்கு மேல் இரண்டு படியா வரும்? வராது, அதுபோல் செல்வமுள்ள கணவனை அடைந்தாலும் நம் ஊழ்வினை பயன் அளவே இன்பமும், துன்பமும் அடைவோம் என்பதை உணர்ந்து, பரிகாரம் தவிர்க்கப் படவேண்டும்.

மனித ஜனநாயகத்தில் பகுத்தறிவுள்ள மக்களே தன் விதியை ஊழ் வினையை தேர்ந்து எடுத்துக் கொள்வது நாமே என்று உணர வேண்டும்.

ஊழின் வலிமை:

     ஊழாவது முன்பு செய்த வினை, பின் விளையும் முறை ஐப்பசியில் விதைத்து தையில் அறுவடை செய்வது போல், முற்பிறவியில் நாம் புரிந்த நல்வினை, தீவினைகளின் விளைவை இப்பிறவியில் அறுவடை செய்கின்றோம்.

     ஆகையால் மனம், வாக்கு, காயத்தால் யாருக்கும் தீங்கு செய்வோமானால் தன்னை பின்தொடரும் என உணர வேண்டும்.

ஊழின் பெருவலியாவுள மற்றொன்று
சூழினுந் தான் முந்துறும்
– திருக்குறள்

     ஊழைவிட மிக்க வலிமையுள்ளவை, வேறு எவை உள்ளன? ஊழை விளக்கும் பொருட்டு மற்றொரு வழியை ஆராய்ந்தாலும் அங்கும் தானே முன்வந்து நிற்கும்.

     ஒரு ஊழை விலக்கும் பொருட்டு பல கோவில் ஸ்தலங்களுக்கு சென்று பரிகாரம் செய்தால் மற்றொரு ஊழாகிய வறுமை முன்வந்து நிற்கும்.

பேதைப் படுக்கும் இழஊழ் அறிவகற்றும்
ஆகலூழ் உற்ற கடை
– திருக்குறள்

     பொருள் இழப்பதற்கு காரணமான ஊழ் பேதையாக்கும், பொருள் ஆவதற்கு காரணமான ஊழ் அறிவை பேருக்கும்.

நல்வினை தீவினை என்றிரு வகையாற்
சொல்லப்படும் கருவினில் தோன்றி
வினைப்பயன் விளையுங்காலை உயிர்கட்டு
மனப்பேரின்பமும் கவலையும் காட்டும்
---- மணிமேகலை

அவரவர் வினைவழி அவரவர் வந்தனர் அவரவர் வினை வழியை அவரவர் அனுபவித்தே தீர வேண்டும் என்பது கடவுள் நம்முள் இருந்து இடும் கட்டளை விதியாகும்.

     நம் தீவினையை போக்க அவன் நம்முள் இருக்கும் இடம் அறிந்து தியானிப்பதே பூசை, ஆராதனை ஆகும்.  இல்லாத இடத்தில் இருப்பதாக நினைத்து ஊர் ஊராக சுற்றி கோயிலுக்கு சென்று பணத்தை செலவழித்து, பாபத்தை அழித்து புண்ணியத்தை பெற்று செல்வத்துடன் வாழலாம் என நினைப்பது அறியாமையாகும்.

     இந்து மதத்தில் பிரம்மச்சாரி என பெயரிட்டுக் கொண்டு சிலர் உண்மைக்கும், அறிவுக்கும் மாறான சாத்திரங்களை கூறி மக்களுக்கு ஆசைகாட்டி உண்மை ஞானத்தை மறைத்துவிட்டார்கள்.

     இறைவனுடைய அருளைபெற மாதங்களிலும், வாரங்களில் திங்கள் முதல் ஞாயிறு வரை தினமும் பூசைகள் நடத்துகின்றார்கள்.  மேலும் பிரார்த்தனை என்ற பெயரில் தம்பதிகள் குளித்துவிட்டு ஈரத்துணியுடன் கோயிலை சுற்றி அங்கபிரதஷ்டம் செய்தால் எல்லா பலன்களும் கிடைக்குமென்ற மூடநம்பிக்கையை கைவிடுவோம்.  உண்மை கடவுள் நிலை அறிந்து பக்தி செய்யுங்கள் கடவுள் அருளை பெறலாம்.  உண்மை தெய்வநிலை அறிய முற்படுவோம்.

     உயிருள்ள வேதாந்திகள் கூறுவதென்னவெனில், நாங்கள் கடவுள் சிலைக்கு மந்திர ஆகமங்கள் செய்துள்ளதால், சிலைகளுக்கு அருள் பாலிக்கும் சக்தி உள்ளது என்பது உண்மையாக இருப்பின் வேதாந்திகளுக்கு உயிரும், மந்திரங்கள் சொல்லும் அறிவு ஆற்றல் சக்தியும், இவர்களுக்கு யாரால் ஆகமப்படுத்தி இருக்க முடியும்? சிந்தியுங்கள்.

     மரப்பசுவில் பால்கறக்க முடியுமா? ஒரு பொம்மை பெண்ணுடன் சேர்ந்து சிற்றின்ப வாழ்க்கை நடத்த முடியுமா? முடியாதெனில் ஆரம்ப பள்ளியில் பாடப்புத்தகங்களில் படங்களை காட்டி கல்வி கற்பித்தது போல் ஆதியில் நமக்கு சிலைகள் மூலம் நல்லொழுக்கமும், பக்தியும் கற்ப்பிக்கப்பட்டது.  அப்படங்களையும் சிலைகளையுமே காட்டி இன்றும் ஆயுள்காலம் வரை ஐந்தாம் வகுப்பு பாடங்களையே குழந்தைகளைப் போல் படிப்பதும், நம்புவதும் அறிவுக்கு உகந்தது அல்ல என்பர் ஆன்றோர்.

நம்மிடம் உள்ள உண்மை தெய்வநிலை:

     அருள்ஜோதி தெய்வமெனை ஆண்டு கொண்ட தெய்வம்
     அம்பலத்தே ஆடுகின்ற ஆனந்த தெய்வம்
     இருட்பாடு நீக்கி ஒளி ஈந்தருளுந்தெய்வம்
     எண்ணியநான் எண்ணியவாறு எனக்கு அருளுந் தெய்வம்
.

என் மனக் கண்ணே என் அருட் கண்ணே
என் இருகண்ணே என்கண்ணுன் மணியே

     இவ்வுலகம் ஒளியாகிய சூரிய, சந்திரர் இன்றி உலகமில்லை, அதுபோன்றே மனித தேகத்தின் இதயத்தின் கண் ஆன்ம ஒளி, உயிர் ஒளி இல்லையேல் உடலில்லை என்பதை உணர வேண்டும்.

     இவ்வுண்மையை ஞானிகள் வெளிப்படையாக கூறவில்லை.  ஏனெனில் ஆறு அறிவுள்ள மனிதன் ஏற்றுக் கொள்ளமாட்டான். காரணம் மனிதனுக்கு கடவுள் அறிவும் கொடுத்து அதை மறைக்கும் மாயையாகிய மண், பெண், பொன் ஆசையை கொடுத்தான்.  ஆதலின் பரிபாசையாக ஞான நூல்கள்  எழுதப்பட்டுள்ளது.  மேற்கூறிய பொருள்கள் நிச்சயமற்றவை, நிம்மதியை தராது என்று உணர்ந்து தன்னை யார் என குருமுகம் அறிந்து சாதித்தவன் நித்தியன் (ஆன்மா) ஆவான்.  அதுவே முக்தியாகும்.

     ஞானிகள் இந்த உண்மையை மறைத்ததே நலம் எனக் கருதிய சாத்திரிகள் தங்கள் இட்டப்படி சாத்திரங்களையும், கடவுள்களையும் படைத்து நம்மையே மூலதனமாக கொண்டு பிழைக்க கற்றுக்கொண்டார்கள்.  உண்மை கடவுளை ஏன் மறைத்தார்கள் எனில்.

முகத்தின் கண்கொண்டு காண்கின்ற மூடர்கள்
அகத்தில் கண்கொண்டு காண்பதே ஆனந்தம்
மகட்குத் தாய்தன் மணாளனோடு ஆடிய
சுகத்தை சொல் என்றால் சொல்லுமாறு எங்கனே.

     முகத்திலே உள்ளே கண்களால் புறப்பொருளைக் கண்டு மகிழ்கின்ற மூடர்களே! அறிவுக் கண்கொண்டு காண்பதே ஆனந்தமாகும்.

     ஒன்பது வயது பெண் தன தாயைப் பார்த்து திருமணம், புருஷன், குழந்தை பிறப்பு எப்படி என்று கேட்டால் வாயினால் சொல்ல கூடியது அல்ல, குழந்தை கேட்டவை அனைத்தும் அவள் அந்த பருவத்தை அடைந்து உணரக் கூடியதாகும்.

     அதுபோல் சீடன் குருவின் கடவுள் அனுபவத்தை அவர் காட்டும் வழி சென்று உணரக் கூடியதே தவிர வாயினால் கூற முடியாததாகும்.

     லிங்கத்தை பல மலர்களால் அலங்காரம் செய்து தேங்காய் உடைத்து வைத்து, சாம்பிராணி தூபம் காட்டி ஒரு கையில் மணியடித்து, மற்றொரு கையில் கற்பூரத்தைக் காட்டி வரும் சடங்கையே தீபாராதனை என்கிறோம்.  இது சடங்கு இதனால் ஒரு பயனும் இல்லை.

தீபமும் ஆராதனையும் கூடியது தீபாராதனை ஆகும்.
தீபம் – சிரசில் உள்ள அருட்பெருஞ்சோதி
ஆராதனை – அப்பியாசம் தியானப்பயிற்சி

     சிரசில் உள்ள அருட்பெருன்ஜோதியின் இடத்தில் மனம் ஒன்றி இருந்து தியானிப்பதுவே தீபாராதனை ஆகும்.

     குறிப்பாக பெண்களுக்கு கண்கண்ட தெய்வமாக கணவன் தன் தேவையை கொடுக்க இருக்க, பேதமையால், பேராசையால் இல்லாததை பெற கோவில் கோவிலாக சுற்றுவதில் ஒரு லாபமும் கிடைப்பதில்லை.  நாம் வணங்கும் தெய்வத்தை மனத்தால் நினைத்து கண்ணீர் விடுங்கள், அந்த நினைப்பே தியானம்.
     உங்கள் உள்ளத்தில் உள்ள தெய்வம் உங்கள் குறையை தீர்ப்பான்.  நமசிவாய வாழ்க, நாதன் தாள் வாழ்க, இமைப் பொழுதும் என் நெஞ்சில் நீங்காதான் தாள் வாழ்க எனவும் சிவாய நம எனவும் நினைமீன்கள்.

     சிலை மனிதர்களைப் போல் பஞ்சேந்திரியங்களின்று வெளிப்பட்டிருந்தும், பஞ்சேந்திரிய சக்தி செயலாற்றும், அந்தக் கரணங்களுமற்று அசைவற்ற நிலையிருந்த தன்மையை சாட்சியாகக் காட்டியிருக்கிறார்கள்.  இதுவே உண்மை தியானம்.


     குருமுகத்தில் உண்மை தெய்வ நிலையை அறிந்து, உள்ளத்தில் தீபத்தை ஏற்றி மனதை அதில் ஒருமுகப் படுத்தித் தியானம் செய்வதுவே தீபாராதனையாகும். 

Thursday, July 2, 2015

வணங்குதல் – இருகை கூப்புதல்



“வணங்கி நின்றார்க்கே வழித்துணையாமே”
திருமந்திர பாடல் – 28

                                                                             The real salutation/Prayer - by Thirumoolar

வணங்குதல் – இருகை கூப்புதல். இருகையை கூப்பி வணங்கி நிற்க சொல்லவில்லை!

வலக்கை – வலது கண் - சூரிய கலை, இடக்கை - இடது கண் – சந்திர கலை, இவ்விருகைகளையும் - இருகலையையும் இணைப்பதே கும்பிடுதல் ஆகும். இது ஞானம்! இதுவே உண்மையான வணக்கம் ஆகும்.
இரு கண் ஒளியை இணைத்து தவம் செய்பவர்க்கு வழிகாட்டியாக உள்ளிருக்கும் அந்த இறைவனே துணையாக வருவார்! அதாவது கண் ஒளியை உணர்ந்து தவம் செய்யும் போது உள் ஒளியெ ஈர்த்து நம்மை உள்ளே கூட்டிச் செல்லும். ஞான அனுபவ நிலை இது!
“நாம் இறைவனை நோக்கி ஒரு அடி எடுத்து வைத்தால், இறைவன் நம்மை நோக்கி 10 அடி முன்னே வருவார்” என்று கூறுவோம் அல்லவா? இந்த தவ நிலையைத் தான் அங்ஙனம் கூறினார்கள்.
நாம் இறைவன் இருக்கும் இடமாகிய கண் – திருவடிகளில் – ஒரு அடி –ஒரு திருவடியில்நின்றால் போதும்! இறைவன், எட்டும் இரண்டுமாகிய “அ” “உ” ஆகிய இரு கண்களிலும் எட்டும் இரண்டுமாகிய 10 அடியில் முன்னே வந்து விடுவார் என்றனர். ஞான அனுபவத்தை சொன்னதே இது!
                                                                          -- ஞான சற்குரு சிவசெல்வராஜ் 
This is the reason in our custom we salute to Lord and elders by joining hands and bending our head to them. The reason behind is - the hands has the 5 pancha boothaas in each of the finger tip... so, our hands has the pancha boothas in it... similarly, the only place in our body where all the pancha boothas are present together is our eyes...
So, as a secret code, instead of telling eyes, the sages/gnanis has used the term hands for praying/saluting.
Also, only as a code, the famous saying is also there "Ur life is in ur hands".... not this physical hands, but the light within our 2 eyes (the real hands).. those are the two hands (two lights - soorya chandra kalaigal)

In all the ways, our gnanis has made us think.... by making every custom of us to think and get united to self and through which to lord.....
In Bhakthi margam, we use our physical body and service to god so that our body will come under our control through the surrendering of our mind to god.

Gnanam means pure knowledge. So, it's related to our brain power. Retina is part of our brain and eyes. So, through Eyes, we can reach the soul easily. But, its not that easy without God's grace. 

So, we start with bhakthi... controlling our mind is the only thing to be achieved... which is impossible without God letting to do it..

Through surrendering our mind focused towards our soul we are able to realize it. We should learn to single focus. And later to focus within.

A few questions to think.... 

Where is God? 

Where is your soul? 

Where is your mind? 

Why your hands are folded infront of your chest(Near Heart or Forehead or sometimes above head), why not near any other places in your body?

Why Rishis combined the use of hands, heart and mind during prayers? What is the connection? If you can find the answers for this, you will understand the importance of the above article...

for more details visit www.vallalyaar.com

Friday, June 12, 2015

8. சமாதி - (அட்டாங்க யோகம்)



8. சமாதி:


     விந்துவும் நாதமும் மேருவில் ஓங்கிடிற் 
     சந்தியி லான சமாதியிற் கூடிடும் 
     அந்த மிலாத அறிவின் அரும்பொருள் 
     சுந்தரச் சோதியுந் தோன்றிடுந் தானே - 619


விளக்கம்:  நாதபிந்துக்களானது பிரணவத்தின் நுனியில் ஏறிவிட்டால் பிராணாபானன் சந்திக்கும் இடத்தில் சமாதியிற் சேர்ந்து விடும்.  முடிவற்ற அறிவினுடைய அருமையான பொருளாகிய அழகுள்ள சோதியும் தோன்றும்.

     மன்மனம் எங்குண்டு வாயுவும் அங்குண்டு
     மன்மனம் எங்கில்லை வாயுவும் அங்கில்லை 
     மனமனத் துள்ளே மகிழ்ந்திருப்பார்க்கு
     மனம்மனத் துள்ளே மனோலய மாமே. -- 620

விளக்கம்: பெருமை பொருந்திய மனம் எங்கிருக்கிறதோ வாயும் அங்குயிருகின்றது.  பெருமை பொருந்திய மனம் எங்கு இல்லையோ அங்கு வாயுவும் இல்லை.  நெருங்கியிருக்கும் மனதிலேயே மகிழ்ச்சி யோடிருப்பவர்களுக்கு அந்த மனதுக்குள்ளேயே அந்த மனமானது லயமாகி விடும்.

     விண்டலர் கூபமும் விஞ்சத் தடவியுங் 
     கண்டுணர் வாகக் கருதி யிருப்பவர்கள் 
     செண்டு வெளியிற் செழுங்கிரி யத்திடை 
     கொண்டு குதிரை குசைசெறுத்தாரே -- 621

விளக்கம்: பிரிவாகி மலர்ந்திருக்கும் கிணறு  ஆகிய நடுவீட்டையும் அறிவினிடத்திலும் அதைச் சுற்றியும் உள்ள அஞ்ஞான தத்துவங்களையும் பார்த்து அறிவாக எண்ணியிருப்பார்கள்.   அவர்கள் சிதாகாயத்தின் மத்தியில் செழுமையாகிய பிரணவ மேருவிடத்தில் சென்றால் பிராணாபானனை மேல் கொண்டு போக அதைக் கட்டியிருக்கும் மனமாகிய கயிற்றை அறுத்தான் பரமசிவம்.

குறிப்பு: நடுவீட்டையும், பிரணவத்தைச் சுற்றியிருக்கும் அஞ்ஞான தத்துவங்களையும் பார்க்கிறவர்கள் பிராணாபானனை பிரணவ நுனிக்கு ஏற்றும் போது சிவா அருளினால் மனம் நசுங்கி விடும்.  மன மடங்காமல் பிராணாதிகள் மேலேற்ற முடியாது.  இம்மந்திரம் மனோ நாசத்துக்கு தந்திரம் சொல்லப்பட்டது.

     பூட்டொத்து மெய்யிற் பொறிப்பட்ட வாயுவைத் 
     தேட்டற்ற வந்நிலஞ் சேரும் படிவைத்து 
     தேட்டத்தை மீட்டு நயனத் திருபார்க்குத் 
     தோட்டத்து மாம்பழந் தூங்கலுமாமே - 624


விளக்கம்: சூரிய, சந்திரர்கள் ஒத்து அதனால் தேகத்துக்குள் பிரணவத்தில் கட்டுப்பட்டுக் கொண்ட பிராணாபாணனை ஆராய்ச்சி செய்யமுடியாத அந்த நடுவீட்டில் சேரும்படி செய்து பார்வையைத் தன் வசப்படுத்திக் கொண்டு பிழக்கடையிலுள்ள மாம்பழத்தைப் போல வேறுவிதமாக ஒன்றையும் கருதாமலும் பார்வையைச் செலுத்தாமலும் நேத்திரத்திலேயே மனதைச் செலுத்தி நின்றால் தூங்காமல் தூங்கலாம்.


     நம்பனை யாதியை ஓதியைச் 
    செம்பொனின் உள்ளே திகழ்கின்ற சோதியை 
     அன்பினை யாக்கி யருத்தி ஒடுக்கிப் போய்க் 
     கொம்பேறி கும்பிட்டுக் கூட்டமிட்டாரே -- 626

விளக்கம்: சிவனை முதன்மையான வனை நான்கு வேதங்களும் குதிக்கும் படியான வனை நாதபிந்துக்குள்ளே பிரகாசிக்கின்ற சோதியை அன்பை அருளும்படி செய்து ஆசையை ஒடுக்கி பிராணவமாகிய கொம்பின் ஏறிப்போய் அஞ்சலி செய்து (பூரணமான கலைகளை) கூட்டமாகச் சேர்த்தார்கள்

     கற்பனை யற்றுக் கனல்வழியேசென்று 
     சிற்பனை எல்லாஞ் சிருட்டித்த பேரொளிப் 
    பொற்பினை நாடிப் புணர்மதி யோடுற்றுத் 
    தற்பர மாகத் தகுந்தண் சமாதியே -- 628 

விளக்கம்:  சங்கல்பமற்று கனலேறும் வழியே சென்று சித்திரங்களை எல்லாம் உற்பத்தி செய்த பெரிய ஒளியின் அழகைசேர்க்க வேண்டிய சந்திரனோடு பொருத்தமாக்கிக் கொண்டு மனதினால் நாடுவது குளிர்ச்சி பொருந்தியசமாதி அதனால் தானே சிவமாகத் தகும்.

     தலைப்பட் டிருந்திடத் தத்துவங் கூடும் 
     வலைப்பட் டிருந்தும் மாதுநல் லாளுங் 
    குலைப்பட் டிருந்திடுங் கோபம் அகலுந் 
     துலைப்பட் டிருந்திடுந் தூங்கவல் லார்க்கே -- 629

(பிரணவநுனியில் ஒளியோடு சந்திரனைப் பொருத்தி)  நின்றால் சிவதரிசனம் உண்டாகும்.  பார்வதியும் (பார்வையின் சக்தி) உன் வசமாய் இருந்திடுவாள்.  நடுக்கத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கும் கோபமானது ஒழியும்.  தூங்காமல் தூங்கும் சமாதி நிலையினால் சமபார்வை உறுதியாய் விடும்.

     சோதித் தனிச்சுட ராய்நின்ற தேவனும் 
     ஆதியும் உள்நின்ற சீவனு மாகுமால் 
     ஆதிப் பிரமன் பெருங்கடல் வண்ணனும் 
     ஆதி அடிபணிந் தன்புறுவாரே -- 630 


விளக்கம்:  சோதியாகியும் ஒப்பற்றசுடராயுமுள்ள பரமசிவன் அனாதியானவனும், தேகத்துக்குள்ளிருக்கிற சீவனுமாகும்.  ஆதி பிரம்மாவும் மாலாகிய கடலில் பள்ளி கொண்ட விஷ்ணுவும் ஆதியாகிய பரமசிவனடி பணிந்து அன்பைப் பெறுவார்கள்.

     சமாதி செய்வார்க்குத் தரும்பல யோகஞ் 
     சமாதிகள் வேண்டாம் இறையு டனேகிற் 
     சமாதிதா னில்லைத் தானவ னாகிற் 
     சமாதியில் எட்டெட்டுச் சித்தியும் எய்துமே - 631

விளக்கம்: சமாதி செய்கிறவர்களுக்குப் பல விதயோகமுந்தரும் சிவத்துடன் சேர்ந்தால் சமாதியிலிருக்க வேண்டாம்.  தான் சிவனாக விளங்கினால் சமாதி கிடையாது சமாதியினாலே அறுபத்து நான்கு சித்திகளையும் அடையலாம்.

அட்டாங்கத்தின் சுருக்கமான கருத்து:

இமயம்: ஒருவனிடத்தில் இயற்கையாயுள்ள ஞானவிரோதமானதை நீக்குவது

நியமம்: உலகத்திலுதித்தபின், சேர்க்கையால் நியமித்துக் கொண்டதை நீக்குவது.

ஆசனம்: தேகத்தை ஸ்திரத் தன்மையில் வைத்தல்

பிராயாணாமம்: சதா அலைந்து கொண்டிருக்கும் பிராணனை அசைவற்ற நிலையில் நிறுத்துதல்.

பிரத்தியாகாரம்: அதோ முகத்திலுள்ள சக்தியை சிரசுக்கு மேலேற்றுதல்

தாரணை: தைலதாரை போல் நிற்றல்.

தியானம்: சிவத்தில் தானும் ஒன்றாயிருத்தல்

சமாதி: சிவத்தில் லயமாவது.

     அட்டாங்கத்தின் கருத்தினைத் திருவருட் பிரகாச வள்ளலார் "வருகைக் கண்ணி" யில் குறிப்பிடுவதாவது.

     எட்டும் இரண்டும் என்றிட்டு வழங்குதல்ல 
     எட்டும்படி செய்தீர் வாரீர் 
     எட்டுரு வாயினீர் வாரீர்
     எட்டுரு என்பது அகர உரு.  அகரமே ஜீவன் 

     ஜோதியாயும் ஒப்பற்ற சுடராயுமுள்ள ஆண்டவன் தேகத்துக்குள்ளியிருக்கும் ஜீவனுமாகும்.

     எட்டு என்பது தமிழில் "அ" அத்துடன் "ரு" சேர்த்தால் "அரு" என்று ஆகும்.  அரு என்பது அணு.  அணு என்பது ஒளி.  இதனை அணுவில் அமைந்த பேரொளியே என்று வள்ளற்பெருமான் குறிப்பிட்டு இருப்பதும் சிந்திக்கத்தக்கது.

     எட்டுருவாகிய அணுவில் அமைந்த பேரொளியே உள்ளத்தில் அறிந்து, அதில் நினைவை ஒன்றுபடுத்தி தியானிப்பதுவே அட்டாங்க யோகமாகும்.

------ முற்றும் -------

Wednesday, June 3, 2015

7. தியானம் - அட்டாங்க யோகம்


7. தியானம்:

     கண்ணாக்கு மூக்குச் செவிஞானக் கூட்டத்துட்
     பண்ணாக்கி நின்ற பழம்பொருள் ஒன்றுண்டு
     அண்ணாக்கின் உள்ளே அகண்ட ஒளிகாட்டிப்
     புண்ணாக்கி நம்மைப் பிழைப்பித்த வாறே -- 599

விளக்கம்: 
     ஞானத்துக்குக் கருவியாக நிற்கும் கண், வாய், மூக்கு, காது இவைகளின் சத்திகள் ஒன்று சேரும் கூட்டத்துள் பக்குவப்படுத்திக் கொண்டு நின்ற பழமையாகிய பொருள் ஒன்று உண்டு.  அண்ணாக்காகிய பிரணவத்தின் கண் அகண்டாகாரமாகிய பிரகாசத்தை சாதனா சம்பந்தமானவர்களுக்கு பிரத்தியட்சமாய்க்காட்டி முதலில் வருத்தி நம்மைப் பிழைப்பித்த வழியிதுவே.

     ஒண்ணா நயனத்தில் உற்ற ஒளிதன்னைக் 
     கண்ணாரப் பார்த்துக் கலந்தங் கிருந்திடில்
     விண்ணாறு வந்து வெளிகண்டிடவோடிப்
     பண்ணாமல் நின்றது பார்க்கலுமாமே -- 600

விளக்கம்: 

     சமானமில்லாத நேத்திரத்தில் பொருந்திய பிரகாசத்தை நேத்திரத்தினாலேயே ஊன்றிப் பார்த்து அதோடு கலந்து இருப்பதினாலே தேவாமிர்தமானது வெளியில் உதிர்திறங்கிட யாவராலும் செய்யப்படாத சிவம் நின்றிருப்பதைப் பார்க்கலாம்.

    மனத்து விளக்கினை மாண்பட ஏற்றிச் 
    சினத்து விளக்கினைச் செல்ல நெருக்கி 
    அனைத்து விளக்குந் திரியொக்கத் தூண்ட 
     மனத்து விளக்கது மாயா விளக்கே -- 602

விளக்கம்: 

     மனமாகிய விளக்கை, இருட்டு நீங்க மேலேயேற்றி உக்கிரத்தோடு கூடிய சூரிய சந்திர தீபங்களை மேற்செல்லும்படி நெருக்கி, எல்லா விளக்குகளையும் (சூரியன், சந்திரன், அக்கினி, பஞ்சாக்கினி) அறிவாகிய பிரணவத்தில் சேரும்படித் தூண்ட மனமாகிய விளக்கு அழியாத சிவாக்கினியாக விளக்காகும்.

     எண்ணா யிரத்தாண்டு யோகம் இருப்பினும்
     கண்ணார் அமுதனைக் கண்டறி வாரில்லை 
     உன் நாடி உள்ளே ஒளிபெற நோக்கினால் 
     கண்ணாடி போலக் கலந்துநின் றானே. -- 603

விளக்கம்: 

     எண்ணாயிரம் வருடம் வரை யோகத்திலிருந்த போதிலும், கண்ணிறைய பரசிவத்தைக் கண்டு அறிந்து கொள்பவர்கள் கிடையாது.  உள்முகமாகப் பார்வையைத் திருப்பி உள்ளே பிரகாசமானது வந்து சேரப் பார்த்தால் கண்ணாடியில் பிரதிபிம்பம் தோன்றுவதுபோல கலந்திருந்தான் பரமசிவம்.

     நாட்டம் இரண்டும் நடுமூக்கில் வைத்திடில்
     வாட்டமும் இல்லை மனைக்கும் அழிவில்லை
     ஓட்டமும் இல்லை உணர்வில்லைத் தானில்லை 
     தேட்டமும் இல்லை சிவனவ னாமே -- 604

விளக்கம்: 

    ஒருவன் பார்வையிரண்டையும் பிரணவத்தினுடைய மூக்கின் நுனி நடுவில் பொருந்தும்படி வைத்தால் தளர்ச்சியடைய வேண்டியதுமில்லை.  தேகத்துக்குச் சிதைவும் கிடையாது.  வேகமுமடங்கிவிடும்.  அறியுந்தன்மையுமில்லை தானேன்பதும் இல்லை.  ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டியதுமில்லை.  சிவனே அவனாகியிருப்பான்.

     நயனம் இரண்டும் நாசிமேல் வைத்திட் 
     டுயர் வெழா வாயுவை உள்ளே அடக்கித் 
     துயரற நாடியே தூங்கவல் லார்க்குப் 
     பயனிது காயம் பயமில்லை தானே -- 605

விளக்கம்: 

     பார்வையிரண்டையும் முன் சொன்னபடி பிரணவ நுனியில் வைத்து விட்டு கீழேயிறங்காத உயர்ந்த பிராண வாயுவை நடு வீட்டில் சேர்த்து அதை துக்கமாகிய சரமானது ஒழிய அசைவற்ற பார்வையோடு பார்த்துக் கொண்டு தூங்குகிறவர்களுக்கு காயமானது பிரயோசனத்தைக் கொடுக்கும் நாசமாகிறதென்னும் பயமுமில்லை.

     மணிகடல் யானை வார்குழல் மேகம்
     அணிவண்டு தும்பி வளைபேரி கையாழ் 
     தணிந்தெழு நாதங்கள் தாமிவை பத்தும் 
     பணி ந்தவர்க் அல்லது பார்க்க ஒண்ணாதே -- 606

விளக்கம்: 

     கெண்டாமணியின் ஓசையும், கடல் ஓசையும், யானையின் முழக்கமும், நாதத்தை விருத்தி செய்யும் புல்லாங் குழலின் ஓசையும் மேகக்கர்ச்சனையும், அழகு பொருந்திய வண்டுகளின் ரீங்கார சத்தமும், கருவண்டின் பறக்கும் ஓசையும், சங்கின் ஓசையும், பேரிகைச் சத்ததும், வீணையின் நாதமும் ஆகிய பத்துவகை நாதங்களும் அடக்க மாயிருந்தது எழும்பும் குருநாதரை வணங்கி அவர் உபதேசித்தாலல்லது உற்பத்தியைப் பார்க்கவும், நாதத்தைக் கேட்கவும் இயலாது.

     கடலொடு மேகங் களிறெடும்ஓசை 
     அடவெழும் வீணை அண்டரண் டத்துச் 
     சுடர்மனு வேனுச் சுரிசங்கின் ஓசை 
     திடமறி யோகிக்கல் லாற்றெரி யாதே -- 607

விளக்கம்: 

     கடலின் அலையோசையும் மதம் பிடித்த யானைகள் ஒன்றோடொன்று போராடுவதில் எழும்பின ஓசையும் அண்டத்திலும் அண்டத்துக்கு மேல் சோதியானது பொருந்தியிருக்கும் துவாதசாந்த வெளியில் வேணுநாதமும் வலம் புரிச்சங்கின் ஓசையும் திடத்தையறிந்த யோகிக்கு அல்லாமல் மற்றோர்க்குத் தெரியாது.

    நாத முடிவிலே நல்லாள் இருப்பது 
     நாத முடிவிலே நல்யோகம் இருப்பது 
     நாத முடிவிலே நாட்டம் இருப்பது 
     நாத முடிவிலே நஞ்சுண்ட கண்டனே -- 609

விளக்கம்: 
     ஓசையின் முடிவிலே நன்மையைக் கொடுப்பவளாகிய சத்தியிருப்பாள்.  ஓசையின் முடிவில் நன்மையைக் கொடுக்கும் யோகமானது இருக்கும்.  ஓசையின் முடிவிலே பார்வையின் சத்தியானது இருக்கிறது.  ஓசையின் முடிவிலே விஷத்தை உண்ட பரமசிவன் இருக்கிறான்.

     பள்ளி அறையிற் பகலே இருளில்லை 
     கொள்ளி அறையிற் கொளுத் தாமற் காக்கலாம் 
    ஒள்ளி தறியிலோ ரோசனை நீளிது 
     வெள்ளி அறையில் விடிவில்லை தானே -- 611

விளக்கம்: 

     நேத்திரத்தில் (முக்கிறந்திகளையும் இருட்டையும் தாண்டின பிறகு) பகலைத் தவிர இருட்டு என்பது கிடையாது.  சதாபிரகாசத்தையுடைய அக்கினியுள்ள அறையில் பற்றிக் கொள்ளாமல் காத்துக் கொள்ளலாம்.  இந்த அக்கினியானது பிரகாசத்தையுடைய அறிவாகிய பிரணவத்தின் மத்தியில் யோசனைதூரமாக நீண்டிருக்கின்றது.  சதா பகலாயிருக்கும் அறையில் விடியவில்லை என்பதே கிடையாது.

குறிப்பு:  கண் இருட்டினாலேயே இருட்டும் வெளிச்சமும் ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

     இளைக்கின்ற நெஞ்சத் திருட்டறை உள்ளே 
     முளைக்கின்ற மண்டலம் மூன்றினும் ஒன்றித் 
     துளைப் பெரும் பாசத் துருவிடு மாகில் 
     இளைப்பின்றி மார்கழி ஏற்றாம தாமே -- 614

விளக்கம்: (தெரிசனம் ஆகவில்லையென்று) மனஞ்சோர்ந்து போனவன் இருளால் சூழப்பட்ட நேத்திரத்திற்குள்ளே உதித்து எழும்புகின்ற சூரிய சந்திர அக்கினி மண்டலங்கள் மூன்றிலும் சுழிமுனை துவாரமானது பொருந்தி பெரிய பாசத்தினுடைய துருவாகிய இருட்டு நீங்கிப்போனால் கஷ்டமில்லாமல் மார்கழி மாசத்திய ராசியாகிய தனுசு என்கிற வில்லின் ஏற்றமாகும்.

வில்லின் வளைவுக்கு உவமானித்தார் 

Friday, May 22, 2015

6. தாரணை - (அட்டாங்க யோகம்)




6.  தாரணை:

     கடைவாச லைக்கட்டிக் காலை எழுப்பி 
     இடைவாசல் நோக்கி இனிதுள் இருத்தி
     மடைவாயிற் கொக்குப்போல் வந்தித் திருப்பார்க் 
     குடையாமல் ஊழி இருக்கலுமாமே.  -- 591 

விளக்கம்: 

     (சூரியன் சந்திரன் இருக்கும் இடங்களில்) கடைபாகத்திலுள்ள வழியைக் கட்டி இன்பமாக உள்ளே செல்லும்படி இருத்தி அபானனை எழுப்பி (பிராணாபானனுடைய சேர்க்கைக்காக பிரணவத்தின்) நடு வீட்டைப் பார்க்க நீ செல்லும் படியான வழியில், மீனுக்காகக் காத்திருக்கும் கொக்கைப் போல இமையாமல் பார்த்துக் கொண்டிருபவர்கள் நாசமாகாமல் ஊழிக்  காலம் வரை சாகாமலிருக்கக் கலுமாகும்.

     வாய்திற வாதார் மனத்திலோர் மாடுண்டு
     வாய்திறப் பாரே வளியிட்டுப் பாய்ச்சுவர்
     வாய்திற வாதார் மதியிட்டு மூட்டுவர் 
     கோய்திற வாவிடிற் கோழையு மாமே.  -- 593

விளக்கம்: 

     (பிரணவத்தின் நுனியிலுள்ள) சுழி முனையைத் திறந்து கொள்ளாதவர்கள் மனத்திற்குள் சந்தேகம் என்னும் மாடு ஒன்று இருக்கிறது.  சுழிக்கதவைத் திறந்தால் தான் பிராணன் அபானனை அந்த வழியைப் பாய்ச்சுவார்கள்.  சுழிமுனை வாயைத் திறக்கச் சத்தியில்லாதவர்கள் தங்களிடமுள்ள சொற்ப புத்தியைக் கொண்டு அது இது என்று யோசிப்பார்கள்.  சிவமிருக்கும் பரணியைத் திறவாவிட்டால் தவறுதலுடையதாகும்.

 கோய் = பரணி.

     நிரம்பிய ஈரைந்தில் ஐந்திவை போனால்
     இரங்கி விழித்திருந் தென்செய்வை பேதாய் 
     வரம்பினைக் கோலி வழிசெய்கு வார்க்குக் 
     குரங்கினைக் கோட்டை பொதியலுமாமே. -- 595

விளக்கம்:

    நிறைந்திருக்கும் தசவித வாயுக்களில் முக்கியமான வாயுக்கள் பிராணன், அபானன், உதானன், சமானன், வியானன் என்கிற ஐந்தும் முதலில் வெளிப்பட்டுப் போனால் இதில் விழித்திருந்து என்ன செய்யப்போகிறாய் மூடமே.  எல்லையைக் குறித்துக் கொண்டு அதனால் ஏற்படும் வழியைச் செய்து கொள்பவர்களுக்குக் குரங்கினை (குரங்கு சந்திரன், சந்திர கலையை) பிரணவக் கோட்டையில் அடைக்கலாம்.

குறிப்பு:

     ஔவையார் "மோன மென்பது ஞான வரம்பு" என்ற கொன்றை வேந்தனில் அருளிச்செய்துள்ளார்கள்.  (ஞானவரம்பு - ஞானநிலை)

வரம்பினைக்கோலி என்பதும் ஞானவரம்பு என்பதும் ஆசாரியன் சொல்லும் ஒரு மொழி.

     அரித்த வுடலை ஐம் பூதத்தில் வைத்துப் 
     பொருத்தஜம் பூதஞ்சத் தாதியிற் போந்து
     தெரித்த மனாதிசத் தாதியிற் செல்லத் 
     தரித்தது தாரணை தற்பரத் தோடே.  -- 597

விளக்கம்: 

    ஆராய்ந்து எடுக்கப்பட்ட பிரணவத்தை பஞ்ச பூதத்தில் கலக்கும்படி வைத்து அலையும் பஞ்சபூத சத்திகளை பிரணவத்தின் முடிவில் செலுத்தி அலையும் மனத்தையும் பிரணவத்தின் முனையில் ஊன்றியிருக்கத் தத்பதத்தோடு ஒன்றிவிடும் இதுதான் தாரணை.

தாரணை முழுவிளக்கம்:

     மனிதனுடைய ஞான வாழ்க்கையை உயர்த்துவதும் தாழ்த்துவதுமாகிய மனதைத் தன்னிஷ்டம் போல் நடத்தப் பக்குவம் செய்து கொள்வதே தாரணையாகும்.

     நிராசையோடு கூடிய மனத்தைக் குறிப்பாக நிறுத்திக்கொண்டு கரனியாச தந்திரத்தினால் குண்டலியோடு சிதாகாயமும் பொருந்த துவாதசாந்த வெளியைப் பார்வையானது நோக்க முன்னிலையிலுள்ள எதையும் பாராமலும் செவியினால் பஞ்சேந்திரிய சம்பந்தமான எந்த சிறுசத்தத்தையும் கேளாமலும் இருப்பவர்களுக்குச் சிவ தத்துவங்களைக் காணவும் தசவித நாதங்களைக் கேட்கவும் கூடும்.  இவ்விரண்டு விஷயங்களினால் மனமானது தன்னுடைய கிருத்தியங்களினின்று மீண்டு அசைவற்று நிற்கும்.  அச்சமயத்தில் பிரணவ உச்சியிலிருந்து அமுத தாரையானது உண்டாகும்.  அந்த மார்க்கமாக மனதையும் பார்வையையும் பிசக வொட்டாதபடி மேல் செலுத்தினால் உச்சியில் மறைந்து போகாத ஆனந்தமாகிய ஜோதிஸ்வரூபம் உதித்து நிற்கும்.  அதில் மனமானது மற்றப் புற விசயங்களில் செல்வதொழியும்.

      பிரணவ மேருவின் உச்சியின் சார்பில் இருக்கும் பார்வதியாகிய பரநாத சக்தியோடு அதோ முகத்திலிருக்கும் பரவிந்துவின் கலையாகிய சிவ ரூபத்தை எழுப்பி மேல்கொண்டு போய்ச் சத்தியுடன் கலக்க வைக்க, பால ரூபத்தையடைந்து ஆனந்தமானது பொங்கித் ததும்ப மனமானது பரவசத்தினால் சோர்வையடைந்து விடும்.  பிரணவத்தின் உச்சி நேர்கிழக்கு, வலது செவியின் பக்கம் தெற்கு, இடது செவியின் பக்கம் வடக்கு, அதோமுகம் மேற்கு, இவ்விதமாக நிர்ணயித்துக் கொள்ள வேண்டியது.  இந்தச் சாதனையானது ஸ்காந்த புராணத்தினால் நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கின்றது.  சிவ பெருமான் யோகத்திலிருந்து எழுந்தவுடன் மன்மதனை எரித்துச் சுப்பிரமணியரை உற்பத்தி செய்ய மேருவுக்குப் போய்ப் பார்வதியை விவாகஞ் செய்துகொண்டு இருந்தாரென்று சொல்லப்படும் புராணத்தின் கருத்து இதுவே.

     சூரிய சந்திரர்களிருக்கு மிடங்களின் உள்கடை வாயிலைக்கட்டி, அவர்களை இன்பமாக உள்ளே செல்லும்படிசெய்து, பிரணவத்தின் மத்திய பாகத்தில் பார்வையையும் மனதையும் நிறுத்தி, அசைவற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் நாசத்தை அடையாமல் சிரஞ்சீவியாய் இருப்பார்கள்.  பிராணாபானணுடைய சேர்க்கையும் உண்டாகும்.  இந்த இரண்டு வாயுக்களும் ஒன்று சேருவதால் அசைவற்றுக் காலமுஞ் ஜயமடைந்துவிடும்.  ஆராய்ந்து கண்டுபிடித்த பிரணவத்தைப் பஞ்ச பூதத்தில் கலக்கும்படி வைத்து அதனால் உதயமாகும் பஞ்ச பூதசக்திகளைப் பிரணவத்தின் முடியின் மீது செலுத்தி, அவைகளையும் மனதையும் பார்வையையும் ஒன்று படுத்தி உச்சியில் நிறுத்த அவை தத்பதத்தோடு ஒன்றிவிடும்.  இந்தச் சாதனைகள் தாரணையைக் சித்திக்கச் செய்யும்.

Wednesday, May 20, 2015

5. பிரத்தியாகாரம் - (அட்டாங்க யோகம்)



5. பிரத்தியாகாரம்


      கண்டுகண் டுள்ளே கருத்துற வாங்கிடிற்
     கொண்டுகொண் டுள்ளே குணம்பல காணலாம்
     பண்டுகந் தெங்கும் பழமறை தேடியை
     இன்றுகண் டிங்கே இருக்கலு மாமே – 578

விளக்கம்: உள்ளே பார்த்துப் பார்த்து நினைவானது பொருந்த மேல்நோக்கினால் உள்ளே அடைந்த்தடைந்து பல வகையான குணங்களைக் காணலாம்.  பழமையாகவே அன்போடு எவ்விடத்திலும் அனாதியான வேதமானது தேடிக் கொண்டிருக்கும் சிவத்தை இன்றே கண்டு இந்த உலகத்திலேயே இருக்கவும் முடியும்.


      நாபிக்குக் கீழே பண்ணிரண் டங்குலந்
     தாபிக்கு மந்திரந் தன்னை அறிகிலர்
     தாபிக்கு மந்திரத் தன்னை அறிந்தபின்
     கூவிக்கொண்ட டீசன் குடியிருந்தானே – 579

விளக்கம்: பிரணவத்தின் மத்திய பாகமாகியும், உந்தியாகியும், மனிபூரகஸ்தானமாயும் உள்ளயிடத்துக்குக் கீழ்பனிரெண்டு அங்குலத்தில் பொருத்தி வைக்க வேண்டிய மந்திரமாகிய இரகசியத்தை அறிந்து கொண்ட பிறகு பிரணவ நாதத்தோடு சிவன் பிரணவத்தின் உச்சாரண முடிவில் வந்து சேர்ந்து விடுவான்.

அதோமுகத்தின் (கீழ்முகம்) இரகசியப்படி, அதோமுகத்திலுள்ள பரம சிவன் ஊர்த்துவ முகத்திற்குக் (மேல் முகம்) கொண்டுவரும் தந்திரம், மந்திரம் என்பது இரகசியம்.  இது குருமுகாந் திரத்தில் பெற வேண்டியது.

       மூலத் திருவிரல் மேலுக்கு முன்நின்ற
     பாலித்த யோனிக் கிருவிரற் கீழ்நின்ற
     கோலித்த குண்டலி யுள்ளேழுஞ் செஞ்சுடர்
     ஞாலத்து நாபிக்கு நால்விரற் கீழதே. – 580

விளக்கம்: மூலத்திலுள்ள இருவிரலுக்கு மேலிலும் முதலிலிருக் கின்றதும் அருளைக் கொடுப்பதுமான யோனிக்கு இருவிரலின் கீழ் நின்றதுமான (கைகளினால்) உருவாக்கப்பட்ட குண்டலிக்குள் எழும்பும் நாதபிந்து கலந்ததினால் ஏற்பட்ட சிவந்த அக்னியானது உலகத்தாரால் சொல்லும்.  (நஞ்சுக்கொடி உற்பத்தியான) தொப்பூழுக்கு நாலு வீரற் கடைக் கீழ் வரையில் பிரகாசிக்கும்.

குறிப்பு:  மூலம் என்பதை ஆசாரியன் மூலமாகக் கேட்டு கொள்ளும் ஒரு மொழியில் அடங்கினது.  உலகத்தார் அதை அறிந்து கொள்ள முடியாமல் குதமாக நினைக்கிறார்கள்.  மூலபந்தன முதலிய முத்திரைகளிலும் ஆதாராதத்திலும் குதமாகவே, அனுபோகமும் ஞான ரகசியத்தின் கருத்தும் அறியாத தற்கால கல்வி ஞானிகள் வியாக்கியானம் செய்திருக்கிறார்கள்.  மூலம் இன்னது என்று ஏற்பட்டவுடன் உந்தி, யோனி முதலானதும் விசிதமாக விளங்கும்.  இது சத்தியமானதே.


     நாசிக் கதோமுகம் பன்னிரண்ட டங்குலம்
     நீசித்தம் வைத்து நினையவும் வல்லையேல்
     மாசித்த மாயோகம் வந்து தலைப்பெய்தும்
     தேகத்துக் கென்றுஞ் சிதைவில்லை யாமே – 581

விளக்கம்: பிரணவநுனிக்கு அதோமுகமாகிய கீழ்முகத்தில் பனிரண்டங் குல நீளத்தில் (பிரணவத்துக்கும் கீழ் பாகத்தில் நீ மனதை நிறுத்தி தியானிப் பாயேயானால் பெருமை பொருந்திய சித்திகளும் பெரிய யோகங்களும் முதன்மையடைந்து சித்தியைத் தரும். சரீரத்துக்கு எக்காலத்திலும் நாசமாகுங் குணம் இல்லாமல் போய்விடும்.

குறிப்பு:  நாசி என்பது மூக்கு என்று உரை செய்து கொண்டு சாதனை செய்தால் அதற்குப் பயனில்லை, துன்பமே.

     சோதி இரேகைச் சுடரொளி தொன்றிடற்
     கோதில் மரானந்தம் என்றே குறிக் கொண்மின்
     நேர்திகழ் கண்டத்தே நிலவொளி எய்தினால்
     ஓதுவ துன்னுடல் உன்மத்த மாமே. – 582

விளக்கம்: சோதியுள்ள வரையின் தீக்சிகையினுடைய பிரமானது தோன்றினால் குற்றமிலாத பரத்தின் ஆனந்த மென்று உறுதியாக அடையாளத்தைக் கொள்ளுங்கள்.  எதிரில் இடைபிங்கலைகளின் மத்தியில் பிரகாசம் பொருந்திய சந்திரனுடைய ஒளியானது வந்து சேர்ந்தால் சொல்ல வேண்டியது உன்னுடலானது தத்போதத்தையடையும் என்பதே.

     மூலத் துவாரத்தை மொக்கர மிட்டிரு
     மேலைத் துவாரத்தின் மேல்மனம் வைத்திரு
     வேலொத்த கண்ணை வெளியில் விழித்திரு
     காலத்தை வெல்லுங் கருத்திது தானே – 583

விளக்கம்: மூலத்திலுள்ள துவாரத்தை (உபதேசப்படி) பூட்டிக் கொண்டு அசைவற்றிரு.  சுழி முனை துவாரத்தின் மீது மனத்தை நிறுத்து.  கூர்மையான நேத்திரத்தை மூடிக் கொண்டு விடாதே.  காலத்தை வெல்லும் கருத்து இதுவே.

பிரத்தியாகாரம் முழுவிளக்கம்:

     அதோமுகத்திலுள்ள பிந்துகலையைச் சந்திர பேதினி என்னும் தந்திரத்தால் மேலெழுப்பி அது செல்லும் வழியில் உள்ள ஜோதியையும் பிரிவினைசெய்து அதனால் ஏற்பட்ட அறிவின் வழியாக விந்து கலையைக் கரைத்து லயப்படுத்தி உள்நோக்கிப் பார்ப்பதுவே பிரத்தியாகாரத்தின் செயலாகும்.  அவ்விதமாக உள்நோக்கிப் பார்க்கும்போது அதில் மனமானது பொருந்தி நின்றால் பலவகையான குணங்களைக் காணலாம்.

     உந்திக்கமலமாகிய பிரணவத்திலிருந்து பன்னிரண்டு அங்குலத்துக்குக்கீழ் செய்ய வேண்டிய தந்திரத்தை ஆசாரியன் மூலமாகத் தெரிந்து செய்பவர்களுக்கு அதோ முகத்திலிருந்து விந்துகலையானது இரண்டு பிரிவாக மேலெழும்பி அந்த இரண்டுக்கு மத்தியில் சத்தியானவள் பிரவேசிக்க அவளது வலப்புறத்தில் பிரணவயுச்சியில் சிவன் வெளிப்பட்டுக் காட்சி கொடுப்பான்.  நெற்றியில் தரிக்கும் நாமத்தின் குறியும் இதையே தெரிவிக்கின்றது.


     நாத விந்துக்கள் குண்டலியாகிய பிரணவத்தில் கலப்பதினால் ஏற்பட்ட சிவந்த அக்னியானது தொப்புளுக்கு நான்கு விரற்கடை வரையில் பிரகாசிக்கும். சாதகர்கள் பிரணவத்தைக் கண்டு அதன் உச்சியிலிருந்து பன்னிரண்டு விரற்கடைக்குக்கீழ் மனதை அசைவற்ற நிலையில் நிறுத்திச் சங்கல்பமற்று இருப்பார்களேயானால் பெருமை பொருந்திய சித்திகளுக்கும் இராஜ யோகத்திற்கும் காரணமாக நிற்கின்ற விந்து கலையானது பிரணவ உச்சியில் வந்து சேரும். தவிர, தேகமானது நாசமாகும் குணத்தை அடையாது.  பார்வையானது பிரணவ உச்சியின் மீதும், மனமானது அதோ முகத்திலும் நிலைத்து நிற்க, தீச்சிகையானது கண்டத்திற்குக்கீழ் நிற்பதைக் காணலாம்.  அதற்கு மேல் பாகத்தில் சந்திர ஒளியானது கண்ணைக் கவரும் படியாகத் தோன்றும், அச்சமயத்தில் சாதகன் தேகமானது பரவச மடைந்துவிடும். 

Monday, May 18, 2015

4. பிராணயாமம் - (அட்டாங்க யோகம்)



4. பிராணயாமம்:

     ஐவருக்கு நாயகன் அவ்வூர்த் தலைமகன்
     உய்யக்கொண்டேறுங் குதிரைமற் றொன்றுண்டு 
     மெய்யர்க்குப் பற்றுக் கொடுக்குங் கொடாதுபோய்ப்
     பொய்யரைத் துள்ளி விழுத்திடுந் தானே.  -- 564

     பஞ்சேந்திரிய சக்திகளாகிய ஐந்து வர்ணங்களையுடைய ஒளிகளுக்கு நாயகனாகவும், அவைகளிருக்குமிடத்திற்கு முதலாகவுமுடைய மூலாக்கினியான தான் அதிகமாகப் பிரகாசிக்கப் பிடித்து ஏறும் குதிரையாகிய பிரணவம் ஒன்று உண்டு.  அது சத்தியமான ஞான சாதனையை யுடையவர்களுகுப் பிடி கொடுக்கும்.  மற்றவர்களாகிய பொய்யருக்குப் பிடிகொடாமல் போய் குதித்துத் தள்ளிவிடும்.

     ஆரிய னல்லன் குதிரை இரண்டுள 
     வீசிப் பிடிக்கும் விரகறி வாரில்லை. 
     கூரிய நாதன் குருவின் அருள்பெற்றால்
     வாரிப் பிடிக்க வசப்படுந்தானே.  -- 565

     ஆரியனாகிய அக்கினியானது மிகவும் நல்லது.  சூரியன் சந்திரன் என்னும் இரண்டு குதிரைகள் இருக்கின்றன (அவைகளை) பிரகாசிக்கச் செய்துப் பிடித்துக் கொள்ளும் உபாயத்தை அரியவர்கள் கிடையாது.  கூர்மையான அறிவையுடைய நாதனாகிய குருவின் அருளைப்பெற்றால் சேர்த்துப் பிடிக்க வசப்பட்டுவிடும்.

     ஏறுதல் பூரகம் ஈரெட்டு வாமத்தால் 
     ஆறுதல் கும்பம் அறுபத்து நாலதில்
     ஊறுதல் முப்பத் திரண்டதி ரேசகம்
     மாறுதல் ஒன்றின்கண் வஞ்சக மாமே.

     திசைகளோடு கூடிய உலகமானது அடங்கியிருக்கும் பிரணவத்தினிடத்திலிருந்து சூரிய கலையைப் பதினாறு மாத்திரை யளவாக மேலேற்றுதல் பூரகம்.

     வாமபாகத்திலுள்ள சந்திர கலையை முப்பத்திரண்டு மாத்திரையாக கல்ல வைத்தல் ரேசகம்.

     பிரணவத்தின் நடுவீட்டில் சூரிய சந்திர கலைகளை அறுபத்திநாலு மாத்திரையளவு அசைவற்று நிறுத்தல் கும்பகம் ஆகும்.

பூரகம்:  பூரிப்பை அதாவது கலை (ஒளி) விரிவை செய்வது.

ரேசகம்: சூரிய கலையோடு, சந்திர கலையை ரேசிக்க அல்லது கலக்கும்படி செய்தல்.

கும்பகம்: பிரணவமாகிய கும்பத்தின் அகம்மென்னும் நடு வீட்டில் இரண்டு கலைகளையும் (சூரிய ஒளி, சந்திர ஒளி) சேர்த்தல்.


     பிராணன் வேறு, பிராணனின் அசைவினால் ஏற்படும் வாயுவேறு.  வாசி என்பதைப் பாமரர்கள் மூக்கில் வரும் கழிவு பதார்த்தமாகிய வாயுவென்று உரை செய்வது அடாது.  அப்படி உரை செய்வதினாலே யோகமானது பாமரர்களால் அருவருக்கப்படுகிறது.

     இம்மந்திரத்துக்கு மேற்கோளாக முன் ஔவையார் செய்த குரலின் சிவயோக நிலையில் முன்னமேரேசி முயலுபின் பூரகம் பின்னது கும்பம்பிடி.

     முதலில் இரேசகதைச் செய்து பிறகு பூரகத்தைச் செய்து கடைசியில் கும்பத்தைச் செய்ய வேண்டுமென்பது கருத்து.

     உலகத்தார்  நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் கழிவு பதார்த்தமாகிய உஸ்வாச நிஸ்வாசத்தை இந்த முறையில் ஏலாதென்பதைக் கவனிக்கவும்.

     பன்னிரண் டானை பகல்இர வுள்ளது 
     பன்னிரண் டானையைப் பாகன் அறிகிலன் 
     பன்னிரண் டானையைப் பாகன் அறிந்தபின் 
     பன்னிரண் டானைக்குப் பகல்இர வில்லையே -- 577

     பன்னிரண்டு கலையுள்ள சூரியனுக்கு பகலும், இரவும் இருக்கிறது.  அந்த சூரியனைப் பக்குவஞ் செய்யும் சாதகன் அறியவில்லையே.  அறிந்தபின் சூரியனுக்கு இரவும் பகலும் அற்றுவிடும்.


விளக்கம்:  பிராயணாயாமமாவது சத்தியம்சமாகிய பிராணனையும், சிவ அம்சமாகிய அபானனையும் பிரணவத்தின் மத்தியிலுள்ள விஷ்ணு ஸ்தானத்தில் சேர்த்து மேலெழுப்ப வொட்டாமல் தடுத்தலாகும்.


     பிராணாபானனைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவர்கள் ஆசாரியன் மூலமாய்த் திருவடிகளைத் தரிசிக்க வேண்டிய தந்திரத்தை அறிந்து பிறகு அதன் மூலமாகச் சூரிய சந்திரர்களைக் கண்டு அவைகளை ஒன்றாய்ச் சேர்க்கும் உபாயத்தைச் செய்து அவை சேர்ந்தவுடன் எழும்பும் அக்கினியைக் கண்டு அதை மேலே நோக்கும்படி செய்தால் பிராணாபானனைக் காணக்கூடும்.

     திருவடி என்பது எது என்பதை நமது  ஞானசற்குரு சிவ செல்வராஜ் அய்யா அவர்கள் மெய்ஞான உபதேசம் வாயிலாக எவ்வித ரகசியமுமின்றி உலக மக்கள் அறிய "திருவடி உபதேசம் " வீடியோவாக அளித்துள்ளார் கிளிக் செய்யவும்.

பிராணாபானனைச் சேர்க்கும் தந்திரம்: 

     பஞ்சேந்திரிய சத்திகளின் ஒளிகளுக்கு மூலகாரணமாக மூலாக்கினியானது அதிகமாய்ப் பிரகாசிக்கப் பிடித்து ஏறும்படியான பிரணவமாகிய குதிரையானது, உண்மையான யோக சாதனையை யுடைவர்களுக்கு ஆனந்தத்தைக் கொடுக்கும்.

     சூரியன், சந்திரன் என்னும் இரண்டு குதிரைகளையும் பிரகாசிக்கச் செய்யும் தந்திரத்தைச் செய்தால், அக்கினியின் பிரகாசதத்தைப் காணலாம்.

     பட்சியைப் பார்க்கிலும் பறப்பதில் வல்லமையுடைய பிரணவத்தை மேலே கொண்டு போனால் தனக்குத்தானே ஆனந்தத்தைக் கொடுக்கும்.  அபானனை வெளிப்படுத்தி மேல்நோக்காகச் செலுத்தும்.  சோம்பலை ஒழித்துவிடும்.  பிராணனும் மனமும் விட்டுப் பிரியாமலழுந்திப் பிராணனிலுள்ள அசைவு நீங்கினால் பிறப்பு இறப்பு ஒழிந்து விடும்.  இதை விட்டுப் பிராணனுடைய நடையினால் ஏற்படும் பேசும் சத்தம் மாத்திரம் வெளிப்படுவதால் உண்டாகும் அற்பப் பெருமையையடைந்து உலகம் சந்தோஷிக்கின்றது.

     திசைகளோடு கூடிய உலகம் அடங்கியிருக்கும் பிரணவத்திலிருந்து பிராணனாகிய சூரியகலையைப் பதினாறு  மாத்திரையளவாக மேலேற்றி மறுபடியும் பிரணவத்தின் மத்திய பாகத்தில் கொண்டு வந்து சேர்ப்பது பூரகமாகும்.

     இடது பக்கத்திலுள்ள அபானனாகிய சந்திரகலையை முப்பத்திரண்டு மாத்திரையளவாக சூரியகலையோடு சேர்ப்பது இரேசகமாகும்.

     இந்த இரண்டு கலைகளையும் பிரணவத்தின் மத்தியில் சேர்த்து அசைவற்றிருத்தல் கும்பகமாகும்.

      பூரகம் பூரிப்பையுடையதாகும்.  இரேசகம் சூரியனோடு இரேசித்தலாகும்.  கும்பகம் பிரணவத்தின் மத்தியில் பிராணாபானனை லயிக்கச் செய்தலாகும்.  பிராணாபான வாயுக்களை இரேசக பூரக கும்பகாதிகளால் வாங்கிப் பிரணவத்தின் மத்தியில் பிரகாசிக்கும் வீட்டில் அடைத்து வைப்பதனால் முதியோனாகினும் இளையோனாய்ப் பளிங்குக் கல்லைப் போலாவான்.  மாத்திரைகள் அப்பியாசிகளுக்கு முதலில் உபயோகமானவை.

     பார்வையை உபயோகப்படுத்துவதிலேயே எல்லா யோகதந்திரங்களும் அடங்கி இருக்கின்றன.  பார்வையைச் சூரியகலையினிடத்தில் நிறுத்தி, இடகலையினால் பூரகத்தைச் செய்ய, சூரியகலையானது அதிகப் பிரகாசத்தை அடையும்.  சங்குத்தொனி உண்டாகிற வரையில் சூரிய கலையைப் பார்வையோடு செலுத்திப் பூரகஞ் செய்ய வேண்டியது.

     பிராணாபானன்களையும் பார்வையையும் மேல் ஏற்றுவதும் இறக்குவதுமாகிய வழியை அறிந்து கொள்பவர்கள் கிடையாது.  அறிந்து கொண்ட யோகிகளிடத்தில் எமனுக்கு வேலை கிடையாது.  பிரணவத்திற்கு மேல் பாகத்திலும், கீழ்பாகத்திலும், கலைகள் எழும்புவரை பூரித்து, லக்ஷ்மீகரம் பொருந்திய உந்திக்கமலத்தில், சூரிய கலைகள் ஆகிய இவைகள் சேரும்படி செய்தால் மாயையாகிய இருள் நீங்கப்பெற்று சிவத்தின் அருளை உடனே அடையலாம்.

     பிங்கலையினால் சூரிய கலைகளைச் சந்திர கலைகளில் சேர்த்துப் பரவிமேலெழும்பும்படி பதினாறுமாத்திரை அளவு பூரிக்க வேண்டியது.  இடகலையினால் சந்திர கலைகளைச் சூரிய கலைகளில் கலக்கும்படி முப்பத்திரண்டு மாத்திரை அளவு இரேசிக்க வேண்டியது.  பிறகு இரு கலைகளும் பிரணவ பீடமாகிய உந்திக் கமலத்தில் சேரும்படி அறுபத்தினாலு மாத்திரை அளவாகக் கும்பிக்க வேண்டியது.

     இவ்விதமாக எல்லாத் கலைகளும் சேர்ந்த உந்திக் கமலமானது கலைக் குறைவை அடையாதபடி சந்திரனால் அதிகமாக இரேசிக்க இடா, பிங்கலா, சுழிமுனை, காந்தாரி, அத்தி, சிங்குவை, அலம்புடை, புருடன், குரு, சங்கினி ஆகிய இந்த தசவித நாடிகளும் கனத்தை அடைந்துவிடும்.  அப்போது பிராணாபான வாயுக்கள் பிரணவ உச்சிக்குச் சென்று  பரிசுத்தமாகும்.  இதனால் தேகம் சிவந்த நிறத்தை யடைவதோடு சிவம் தேகத்தை விட்டுப் பிரியாது.  மேலும் ஐந்து இந்திரிய சத்திகளும் நக்ஷத்திர கலைகளுஞ் சேர்ந்து ஆக ஒன்பது கலைகளாகிய சத்திகளும் (நவசக்தி) பிரணவமாகிய வீட்டை ஏற்படுத்தி அதில் வகிப்பதற்காக ஓடிவரும்.  மறுபடியும் திரும்பிவிடும்.

     இப்படி பலதடவைகளில் ஓடிவருவதும் திரும்பிப் போவதுமாயிருக்கும் சமயத்தில் பார்வையைத் தந்திரமாக மேல் நோக்கினால் எல்லாம் ஒன்று சேரும்.  அப்போது பன்னிரண்டு அங்குள அளவிற்குமேல் சென்று சாதகன் எட்டு அங்குல நீளத்தில்தன் பார்வையின் தந்திரத்தால் துண்டித்துப் பிரித்துவிட்டால் அந்த நாளு விரற்கடை நீளமுள்ள கலைகள் ஒன்று சேர்ந்து பஞ்சாக்ஷர சொரூபமாக விளங்கி நிற்கும்.

     இந்தப் பிராணாயாம அப்பியாசத்தினால் சூரிய சந்திர அக்கினிகளையும் பிரணவத்தையும் தரிசித்துப் பிரணவத்தின் மத்தியிலுள்ள உந்திக் கமலத்தையும் திறந்து விடலாம்.

     உந்திக்கமலமே மௌன பீடமாகவும், நாபிக் கமலமாகவும், இருதயகுகையாகவுமிருந்து திறக்கப்பட்டவுடனே ஞானச் செல்வங்கள் வெளிப்பட்டுவிடும்.   
Next previous home
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...